Kris' gedichten van oktober

Foto

2020 Prikkels

Soms hebben we niets in de gaten,
dan zijn de hormonen onze maten
en spelen we mee vol animo,
dan dansen we volks de fandango.

Voortdurend beheersen zij onze daden
en sturen ze ons doen en laten.
Ongeremd handelen we ernaar
en lopen dan echt wel groot gevaar.

We slaan liever geen slecht figuur
en spelen graag met vuur.
We doen de besmetters niets aan,
want ooit is het toch gedaan.

2019 Bimbambeieren (Vijf tinten violet 1)

Als hij buiten zijn boekje gaat hoort hij Roomse klokken luiden
en spreekt zij boekdelen die op naderend onweer duiden,

dan voelt hij zich een kat op de schutting die naar de maan jankt
en nondedorie, alleen zij weet waar de klepel hangt.

2018 Ten huize Magdala

Nogal veel jaren zijn wij braaf en stout,
maken samen eten, voor elk een schattebout,
streven ook bezorgd naar cirkelronde perfectie,
zwellend van reine en pure affectie.

Als graalridders blijven wij bij de les,
gooien hoge ogen, elkeen tweemaal drie is zes,
spelen ook samen gehaktbal en ovenschotel,
soms jezeke en zijn liefste apostel.

2017 To believe or not

Vrijheid zonder te hijgen,
eenzaam in gedachten. Tanden lachen zich bloot en spreken lijkt op zwijgen.

Om nutteloos vertier balen,
zonder te luisteren erbij willen horen en weerstaan aan windvlagen.

Tussen mijn eigen ogen mikken,
mezelf het zwarte gat ingooien en proberen links en rechts te onderscheiden van het midden.

2016 Die bol, die zit zo vol (Met z'n allen op een bol/Tol Hansse/1977)

Ergens in de ruimte weet-je,
hangt een akelig klein planeetje.
Op die bol, daar wonen mensen
met hun zorgen en hun wensen:
schele dikke, dunne rooie
en een hele enkele mooie.

De planeet die is vergeven
van het intelligente leven.
Het hele zootje lijkt wel maf,
't is bij de konijnen af.
En de kwaaien en de stommen
gooien naar elkaar met bommen.

Alle mensen wat een lol.
Straks dan draait het zootje dol.
De hele bol springt uit de brand,
maar dan maak ik me van kant
en dan staat er op mijn graf:
Lieve God, ik wou eraf.

2015 Attractie

Bezap het tv-aanbod en je merkt de getikte mens op,
bekijk het een avond en je kleeft aan het plafond.

's Avonds laat geniet ik van het testbeeld
omdat ik je borsten erin herken en je zwart-witdenken.

Eindelijk beken je kleur, en omdat de regenboog ook zo
onbereikbaar en voorwaardelijk is, blijf jij mijn tv naar de wereld.

2014 Drie in één

Nadat ik als gedreven verkondiger van God voor peis en vree heb gebeden,
als pijlsvlugge boodschapper van de Schepper kunst en vliegwerk heb onderwezen
en als nederige onderdaan van Onze-Lieve-Heer de hele wereld heb rond gesjeesd,
zal ik op mijn dag het Opperwezen bedanken voor de producten van mijn heilige geest.

2013 Herrie

Stadsgeluiden botsen tegen hamer en aambeeld.
Niet alleen mechanische storingen, ook neurobrabbels klotsen
tegen mijn hersenpan.

Nog gauw de vuilniszak buitensjouwen. Goh, ik ben vergeten luiers te kopen.
Heb ik er wel van genoten? Zou ze nog van mij houden?
En wat dan?

2012 Raar maar waar

Men beweert wel eens dat iedereen anders is maar er bestaan anderen die dat nog meer zijn,
dat is niet goed of dat is niet slecht, dat is alleen beter.

Letters en lijnen, begeleid met klank, hebben eeuwige waarde, dieper maar prettig gestoord,
ze hebben het bijna beet, de ware betekenis, de zin van de dingen en het leven.

Ze zullen de waarheid nooit te pakken krijgen. Zoals vijvers zonder water, blijven dat vijvers?
Of mensen zonder begrip, zijn dat wel mensen? Bijna.



Terug naar boven

Foto









Site map         Contact               Geschriften            Gedachten

Foto Foto


© EYGEN-BOEKEN.be    Online sinds 25/05/2012      Alle rechten voorbehouden
Versie 9.1          Page update 25/01/2021