B E S T E L    D E    B O E K E N    V A N    K R I S    E N    A B O N N E E R    J E    O P    H E T    T I J D S C H R I F T    V A N    H U B E R T :    W E I R D O'S

Ik ben meer dan de som van mijn onderdelen

De puzzelstukjes vallen op hun plaats


Ik ben graag thuis, in het huis dat ik gezellig heb ingericht. Daar creëer ik werelden voor mezelf, waar ik mensen uitnodig om binnen te komen. Zij hebben relaties van een week oud of van een halve eeuw. Hun hevige verlangens en dierlijke angsten sturen mijn gedachten alle windrichtingen uit en hun relaas schrijf ik op in een boek. Een boek schrijven is als het maken van een puzzel. Het totale plaatje ken ik al, want dat staat op het voorplat, maar het geeft toch voldoening om de puzzel te leggen. Daar neem ik graag de tijd voor.

Eerst leg ik alle stukjes uit op de tafel, terwijl ik de randjes opzij leg. Dan maak ik de rand tot hij volledig is. Vervolgens zoek ik herkenbare delen bij elkaar, bijvoorbeeld naar kleur. Naarmate ik vorder zal ik overgaan tot het systeem waarbij ik een willekeurig stukje neem en via de afbeelding op de doos de plaats ervan zoek. Ik baseer me natuurlijk ook op de vorm van de stukjes. Iedere puzzelaar zal wellicht zijn eigen manieren hebben, maar allemaal zullen ze hopen dat er geen stukjes ontbreken.

Mijn moeder werkte in het grootwarenhuis van haar vader en kreeg van hem puzzels die kopers naar de winkel terugbrachten. Ik dacht dat die ontevreden puzzelaars stukjes kwijt waren geraakt, maar nu weet ik dat ontbrekende stukjes in de snijmachine blijven zitten, of in andere dozen terechtgekomen waardoor die puzzels stukjes te veel hebben. Van de puzzels die ik tot nog toe heb gemaakt, was er slechts één waarvan een stukje ontbrak. Een kronkel in de donkere materie compenseerde dat gemis, want de volgende puzzel had een stukje dubbel.

Als kind heb ik samen met mijn broer veel puzzels gemaakt. Mijn vader plakte de puzzels op vezelplaten en hing ze aan de muren van zijn hobbykamer. Als volwassene puzzelde ik met de kindjes van mijn broer om de zondagnamiddag door te brengen. Dat deed ik tot 2005 toen de leukste hobby aller tijden mijn leven kwam binnengestapt: mijn vriendin.

Haar petekindje kreeg in 2007 een puzzel van 3000 stukjes als Sinterklaasgeschenk, maar hij was te moeilijk en het meisje vroeg haar meter om haar te helpen. Mijn vriendin riep op haar beurt mijn hulp in en zo hebben we die oude hobby weer opgehaald. Volwassenen die puzzelen worden snel als nerd aanzien, maar puzzelen geeft rust omdat je niet hoeft na te denken. Als we na het werk even willen ontspannen, zetten we ons in de puzzelhoek en verdrijven zo de dagelijkse beslommeringen.

Omdat de fabrikanten dikwijls kunstwerken als onderwerp kiezen, heb ik van sommige gelegde puzzels foto's gemaakt. Kijk ernaar en probeer je eigen lege ruimte en tijd op te vullen. Meer en meer zul je doordrongen raken van de ledigheid van je bestaan. Toch mag je dat nuanceren, want zonder jou, een puzzelstukje of onderdeel, is er geen puzzel en dus geen geheel.

Raadselachtige.

Beweeg cursor in diavenster om te bladeren.



eygen

Site map         Contact               Geschriften             Gedachten

facebook facebook


© EYGEN-BOEKEN.be    On-line sinds 25/05/2012      Alle rechten voorbehouden
Versie 8.4          Page update 23/10/2018


B O E K E N    V A N    K R I S    V A N    E Y G E N    U I T G E G E V E N    D O O R    L E C T U R I U M    (FreeMusketeers)