B E S T E L    D E    B O E K E N    V A N    K R I S    E N    A B O N N E E R    J E    O P    H E T    T I J D S C H R I F T    V A N    H U B E R T :    W E I R D O'S

De hyperruimte van de schrijvers Kris en Hubert Van Eygen

Kris Hub

Velen staan niet stil bij de ontzagwekkende creatie van een naamloze die achter de coulissen blijft. Daarom schrijven wij. De bedoeling van deze site is tweeërlei: kennismaken met ons én met onze taal. Aan jou de keuze: lees een boek van Kris of kom meer te weten over het tijdschrift Weirdo's van Hubert. En waarom niet allebei? Veel lees- en schrijfplezier.

Op vrijdag 29 maart 2019 stelt Hubert Van Eygen zijn nieuwste dichtbundel THUIS KOMEN (in de chaosmos) voor in gemeenschapscentrum De Stegel te Kinrooi (Weertersteenweg 363).

Thuiskomen

De bundel is een synthese van bijna 40 jaar dichterschap waarbij de dichter zijn gedichten groepeert rond de belangrijkste kernwoorden én plaatsen in zijn leven. De thema's kruispunten, wortels, takken, deuren, woorden en beelden, stemmen en resten worden geconfronteerd met 'oude' beelden van de plaatsen die belangrijk zijn geweest in zijn leven, nl. Maaseik, 't Ven, Kinrooi, Maaseik, Leuven, Kessel-Lo en weer Kinrooi. Deze plaatsen worden aan de hand van oude prentkaarten verheven tot iconen in zijn leven. Ondertussen word je onder andere geconfronteerd met de duivel, god (uiteraard), de onbekende soldaat, je voorouders, de politiek, Nelson Mandela en zelfs je belastingbrief.
Thuiskomen
Alle gedichten vormen samen één zoektocht naar het uiteindelijke doel (de kosmos) dat - wonder boven wonder - helemaal niet veraf ligt van het startpunt (de chaos). Uiteindelijk is het leven een voortdurende cirkelbeweging die hier en daar wat rimpelingen veroorzaakt, lijkt de conclusie te zijn van de dichter. Maar van die rimpelingen geniet hij met volle teugen, en hopelijk zijn lezers ook. Thuiskomen

Tijdens de voorstelling van de bundel zullen een aantal protagonisten uit de gedichten de door hen geïnspireerde gedichten voordragen. Deze avond is dan ook voor een groot deel een eerbetoon aan de mensen die Van Eygen hebben geholpen om na al die jaren weer thuis te komen. Daarnaast zal Van Eygen de ideale muziek laten horen bij het lezen van zijn gedichten. Want blijkbaar leest zich alles vlotter bij het luisteren naar muziek van AC/DC, Halestorm, Nickelback én Within Temptation.

De prachtige voorpagina van de bundel werd ontworpen door mede-weirdo Steven de Rie die al sinds 1989 medewerker is van Weirdo's, het tijdschrift dat Hubert Van Eygen samen met Frank Moyaert oprichtte in 1986. De 10de bundel die Van Eygen sinds 1982 uitbrengt, wordt uitgegeven door De Scriptomanen van Patrick Bernauw. In deze bundel zijn een groot aantal gedichten opgenomen die Van Eygen van 2007 tot 2018 publiceerde in het literair (k)wartaalschrift Weirdo's en diverse andere tijdschriften, waaronder Gierik/NVT, 't Kandelaartje, Oostland en de Kinrooise editie van Kerk & Leven ('het parochieblad').

Je kunt THUIS KOMEN nu al bestellen door 20 (of 25) euro te storten op rekeningnummer BE91 7352 1514 5176 van Hubert Van Eygen, Weertersteenweg 265, 3640 Kinrooi. Indien je de bundel afhaalt op 29 maart hoef je maar 20 euro over te schrijven. Gelieve wel even een mailtje te sturen naar hubert.vaneygen@skynet.be als je op 29 maart aanwezig zal zijn (en met hoeveel personen). Voor 25 euro sturen we de bundel naar het opgegeven adres.

Tijdsgeschriften van Hubert Van Eygen


Hubert Van Eygen schrijft al gedichten sinds 1976. In 1979 publiceerde hij zijn eerste gedicht in het leerlingenblad Skapade van het Heilig-Kruiscollege te Maaseik. Zijn eerste 'officiële' publicaties in literair tijdschriften dateren van 1982 (Initiatief, 't Kofschip, Poëziekrant en Yang). Daarna publiceerde hij nog gedichten, essays en recensies in meer dan 50 Vlaamse en Nederlandse tijdschriften waaronder Amnesty Nieuws, Appel, Bries, Deus ex Machina, Dietsche Warande & Belfort, 't Kandelaartje, Koerier, 't Kofschip, Kruispunt, Leuvense Letters, Oostland, Portulaan, Randschrift,Telepro, Vitrine, Wel en Zefier. Sinds 1982 publiceerde hij de volgende dichtbundels: Tussen blad en pen (1982), Onmiddellijk ervaren en cultureel geconditioneerd symbool (1983), Alternantie (1984), Gevangen Gedichten (1985), Als het leven een gedicht is (samen met Frank Moyaert, 1988), Voorlopig testament (1990), Het kind in de veewagen naar nergens (1995), Is de dichter een dwaas? (1998) en Gewoon goddelijk weird (2007).

Tijdsgeschriften van Kris Van Eygen
boek01

Hoe ik Drek nek

De oude wereld is als een ui met schillen eromheen, tijdwerelden of werelden waar de tijd stilstaat. Een man heeft last van zijn geheugen. Door zijn herinneringen aan zijn afgelopen liefdesperikelen staat hij zwaar onder stress. De vrouwen van zijn dromen katapulteren hem door tijd en ruimte en hij verzeilt in een tijdwereld waar een draak het voor het zeggen heeft. Met de hulp van een snel bij elkaar gezochte reddingsploeg doet de man met het wispelturige geheugen er alles aan om de nieuwe wereld een geboortekans te geven.

boek02

Race naar de maan

Twee mannen ontmoeten een stel vrouwen op de trein en nodigen hen uit om een rally voor antieke auto’s te volgen. De vrouwen stemmen toe, want parallel met de rally loopt toevallig een initiatief van het Brusselse natuurhistorisch museum. De mannen rijden met het nummer 13 en dat is om moeilijkheden vragen. Op het moment dat ze in de eerste proef uit de bocht vliegen, stoten de vrouwen op een vreemd voorwerp in de grotten van de Cran du midi. Oermuziek met de verwoestende kracht van een wervelwind brengt hen dichter tot de geestenwereld. En jawel, die is ook parallel.

boek03

De spieders van Toil Darranjé

Een politierechercheur is getuige van een treinongeluk en gaat op onderzoek uit. Een aanslag verplicht een vrijgevochten vrouw die in een manege werkt in allerijl haar rijtjeshuis te verlaten. Vreemde wezens uit de ruimte weven een web rond hun planeten en bemoeilijken hun reis in het onbekende, maar een buitenaardse telepathie stuurt de man en de vrouw naar een gemeenschappelijk doel. Hun gezelschapsdieren voelen aan dat er een catastrofe op komst is en begrijpen maar al te goed dat hun baasjes uitverkoren zijn om hun werelden voor de verwoesting te behoeden.

boek04

De minnaren van Bokrijk

Een vrijgezel stelt zich al zijn leven lang vragen over de zin van het leven. Op een mooie dag brengt een fietstochtje hem samen met zijn neefje en nichtjes aan de rand van een natuurgebied. Uit een mistige wereld doemt een pittoresk kasteel op. De kinderen zijn ervan overtuigd dat de bewoner er hun liefste schooljuffrouw gevangen houdt en willen dat hun oom haar bevrijdt om ermee te trouwen. Ze dringen het schijnbaar verlaten kasteel binnen en onderzoeken alle kamers. Een of ander mechanisme slingert hen door tijd en ruimte en zo verzeilen ze in een oud liefdesverhaal.

boek05

Net toen de wereld verduisterde

Een man en een vrouw werken bij een beveiligingsfirma in het noorden van Limburg. De man is helikopterpiloot en voert reddingsoperaties uit. De vrouw staat in voor de veiligheid van de computersystemen. In hun dode tijd spelen ze computerspelletjes en contact onderhouden ze via de elektronische post. Een kink in de kabel zorgt voor communicatieproblemen, maar als die eenmaal opgelost zijn kunnen ze veel beter met elkaar opschieten. De man ontvangt een mail die niet voor hem bedoeld is en komt ermee een louche bende op het spoor. De wereld dreigt te verduisteren, maar alle wegen leiden naar een sprookjesland.

boek06

Het 18-dagen ultimatum

Een man leeft intens naar zijn ontmoetingen met de twee mooiste vrouwen die hij ooit tegen het lijf is gelopen, maar wie moet hij kiezen? Voordat hij de grote stap zal maken, wil hij graag het oordeel van zijn omgeving horen. In plaats van een klare toekomst tegemoet te gaan, haalt een duister verleden, diep in zijn brein begraven, hem in. Hij neemt zich voor eerst dat oude verhaal uit te spitten, want anders zal zijn vrouwenkeuze faliekant aflopen. Toevallig sturen smalle vrouwenhanden hem naar een plaats waar doden vallen, zonder daarvoor misdaden te moeten plegen.

boek07

De heer van Doeatstad

Een prins in een koninkrijkje, singel en belast met allerlei protocollaire bezoekjes, slaagt er niet in de opkomst van de steden tegen te gaan. Bovendien lukt het hem niet de vrouw van zijn dromen te vinden. Hij kapt met zijn gemakkelijke leventje en komt in contact met een vrouw die de rol van een prinses perfect zou kunnen spelen. Met de hulp van de kinderen van zijn broer raakt hij verzeild tussen twee werelden. Zijn buitenzintuiglijke reisjes escaleren in een zoektocht naar woorden die op hun beurt een weg vrijmaken naar een bijzondere stad. Daar zal hij zijn evenwicht terugvinden.

boek08

Meneer P en zijn Hollandse gezelschap

Een Belgische man leert op vakantie in Kreta een Nederlandse vrouw met dochter kennen. Terug thuis houden ze contact met elkaar ondanks de grote afstand tussen hun woonplaatsen. Als gelegenheidslifter maakt de man kennis met een Russisch meisje van bijna zeventien. Haar ouders organiseren ballonvaarten en nodigen hem uit om mee te vliegen. Helaas draait zijn luchtdoop op een ramp uit. Wanneer zijn Nederlandse vriendin niet meer op zijn telefoontjes en elektronische berichten reageert, organiseert hij een zoektocht samen met zijn Russische vriendin. Op een eiland aan de monding van de Schelde hopen ze de vermisten terug te vinden.

boek09

Waarom wij niet meer seriemoorden

Een wandelaar zoekt rust na een afgebroken liefde. De enige gezellen tijdens zijn wandelingen zijn de zangers en zangeressen die hem via zijn mp3-speler raad inspreken. Hij vraagt zich af hoe het zo ver met de menselijkheid is gekomen. Moderne mensen zijn niet beter dan Kelten, Romeinen of Noormannen. Seks is de drijfveer achter alles. God is de controle over zijn schepping verloren, het is nu de wetenschap die zijn schaapjes telt. De wandelaar laat zich verleiden door het duiveltje in hem en botviert zijn moordlust op andere wandelaars. Zijn betrachting? Zichzelf tegenkomen om snel van zijn liefdesverdriet te genezen.

boek10

De bende van de paars-groene mannen

Een ex-kapitein-vlieger leidt een vervoersbedrijfje. Zijn vrouw heeft hem verlaten toen hij nog volop genoot van zijn uitspattingen bij de luchtmacht. Tijdens een verhuisopdracht dreigt de politie hem in te sluiten, maar hij kan hen afschudden. Op zijn vlucht komt hij toevallig een vriendin van een van zijn werknemers tegen. Zij gelooft zijn verhaal en besluit hem te helpen bij het zoeken naar de echte criminelen. De computer van zijn overleden oom leidt hen tot bij een waarzegster, die hen regelrecht in de armen van een louche bende stuurt.

boek11

De relikwieënverzamelaar

Een kluizenaar vindt een hemelse boodschap op zijn landgoed aan de Maas. Zijn zoektocht naar de afzender brengt hem bij een Nederlands weeskind. Bij zijn poging in contact te treden met haar overleden ouders, verdwijnt het meisje spoorloos. De politie van Maaseik staat voor een raadsel. Ondertussen ontdekt een politierechercheur in Genk het lijkje van een gehandicapt meisje. Onder haar lichaam ligt een kogelhuls met een goddelijk bericht verstopt. De speurder is ervan overtuigd dat, als hij de ontvoerder van het weeskind vindt, hij de moordenaar van het gehandicapte meisje kan vatten.

boek12

De deur van het eeuwige leven

Op een begrafenis vloeien niet alleen tranen maar blikken ook lachende mensen terug op het leven van een geliefd man. Wat ze niet op de koffietafel verwachten is zijn geest. Zijn nichtje is ook getuige van de verschijning. Zij probeert samen met zijn twee liefste collegaatjes uit te zoeken wat hem heeft bezield. Wenst hij passend afscheid te nemen van zijn dierbare treinvriendin? Zoekt hij een einde voor zijn onafgewerkte misdaadroman? Wil hij de vrouwen confronteren met de moorddadige kant van de wereld? Of leidt hij hen onwillekeurig naar de deur van het eeuwige leven?

boek13

De man met de sigaret

Een vrijgevochten vrouw overleeft een hachelijk verkeersongeval. Ze probeert haar oude leventje weer op te pakken, maar haar amoureuze perikelen bezorgen haar voortdurend grote kopzorgen. Haar vriend speelt met haar gevoelens en ze lijdt onder zijn arrogante gedrag. Gelukkig ontmoet ze op de trein een man die erin slaagt haar op te vrolijken. Wanneer ze een gestolen gsm vindt, raakt ze op de koop toe verwikkeld in de verdachte praktijken van bevreesde bandieten. In een poging het hoofd boven water te houden, vindt ze de ware liefde.

boek14

De wespenvangers van Tornac

Op vakantie in Frankrijk lijkt niets een familie te kunnen raken, maar op de vijfde dag teistert een brand de vakantiewoning en moeten de bewoners vluchten. Ze hopen soelaas te vinden bij de eigenaar van het huis die in het plaatselijke kasteel woont, maar ze stuiten er op weerstand. Op de koop toe gooit een van de ex-lieven van de dochter roet in het eten. Maar haar huidige vriend kan gelukkig het complot ondergraven. De familie speelt het spelletje mee en ze raken verzeild in een grot waar vermeende bovenaardse krachten heersen. Daar komen ze achter de ware toedracht van hun hachelijke avontuur.

boek15

Papa komt slapen wanneer de vogeltjes fluiten

In het mausoleum van Napoleon te Parijs meent een pleegkind zichzelf op een wandtapijt te herkennen. En een hardnekkige droom over een paars licht en fluitende vogels maakt haar onzeker over haar verleden. In Clervaux, tijdens de begrafenismis van een tante van haar pleegvader, raakt ze helemaal van de kaart wanneer ze haar tweelingzus herkent in het meisje dat voorleest. De zoektocht naar het kind brengt haar achtereenvolgens naar de abdij van Clervaux, het kasteel van Neuerburg en een pakhuis niet ver daarvandaan, waar ze niet alleen de betekenis van haar paarse droom te weten komt maar ook de moordenaar van haar ouders.

boek16

De droene bliender

Een fervente skiër gaat op de eerste dag van de vakantie hard onderuit. De rest van de week zal hij zich met iets anders moeten bezighouden, want zijn vrienden zijn gekomen om te skiën. Zijn vrouw had hem kunnen opbeuren, maar zij is thuisgebleven. Op wandel door het dorp ontmoet hij een meisje van bijna vijf. In een gulle bui koopt hij haar een nieuwe knuffel omdat haar beer versleten is. Via haar familie komt hij in contact met een opmerkelijk kunstenaarskoppel dat erin slaagt zijn wereld bont te kleuren, alleen is het jammer dat een toevallig ex-lief de vakantie komt verpesten.

boek17

Winterhutje

Ik begin met een schrijfoefening vol plotwendingen die me niet aanstaan. Ik vertel daarom over mezelf. Vrouwen heb ik verleid, maar de liefde heeft me misleid. Platonisch verliefd zijn is niet ideaal, maar ik heb er veel kracht uitgehaald en zie mezelf nu liever dan ooit. Ik verzin niets over mijn liefjes tegen wil en dank. Elk onderdeel van dit verhaal is gesproten uit mijn belevenissen met die vrouwen en niet uit mijn fantasie.


boek18

Ik kom even op verhaal

Ik was buitenaards, maar in 56 jaar tijd ben ik heel erg aards geworden. Ik was de hele tijd online en heb mijn vrolijke berichten de wereld ingestuurd, maar totnogtoe is er geen enkele reactie teruggekeerd.



Terug naar boven

Gedachte van januari 2019


Kweet geen blijf met het keurslijf


Foto


Nog eerst dit: ik ben te laat met mijn maandelijkse bijdrage. Ik dacht: ik wacht. Misschien laat een volger me dat weten, dat mijn geschrift nog niet online is. Vijf, zes dagen wachtte ik. Na een week is er nog geen alarmerend bericht binnengekomen. Mijn conclusie? Niemand zit op mijn vertelsel te wachten, helaas. Mijn vriendin raadt me telkens aan meer humor in mijn teksten te steken. Dat doe ik, maar blijkbaar is mijn gevoel daarvoor anders. Het moet iets met het dagelijkse leven te maken hebben, en dat is niet altijd even plezant.

Dus daar gaan we weer, op de ouwe getrouwe manier: de bedoeling is je te laten lachen en je tegelijk een lesje te leren. Lach desnoods groen. Pas op, ik schrijf dit als een gegoed mens, dus er ontbreekt me aan niets. Hoe minderbedeelden en superrijken erover denken, dat kan ik niet goed inschatten. Over wat? Ik zal het hebben over mezelf op de aardbol. Hoe zit dat? Bwah, voor mijn part mag de wereld zijn zoals de asteroïde B 612. Ik zal je vertellen waarom. Neem mijn schrijfsel over 'het ondermaanse en ik' vooral met een korreltje zout.

Nadat de enige bewoner van B 612 de schoorstenen van zijn twee actieve vulkanen heeft geveegd – want dan zullen ze tijdens zijn afwezigheid niet onverwacht uitbarsten – verlaat hij zijn minuscule werkplek, op zoek naar andere planeten om er iets te doen te vinden en daarvan te leren, kortom: hij wil vrienden maken. Op aanraden van een aardrijkskundige op de zesde planeet laat hij zich ook op de aarde vallen. Hij ontmoet er een vliegenier die net een noodlanding heeft moeten maken in de woestijn. Hun ingenieuze conversaties maken duidelijk dat het geen stommeriken zijn. Achteraf heeft de vliegenier er een kinderboek van gemaakt. Zijn tekeningen zijn ontwapenend en zijn personages spreken een beetje wartaal, zoals dat voor kinderen het leukst is, maar het werkt ook voor volwassenen heel verfrissend. De Kleine Prins.

Kinderen luisteren graag naar verhalen voor het slapengaan en in menig vertelsel zitten lessen verborgen. Zo leer je kinderen het beste allerlei dingen aan om tot een normale volwassene op te kunnen groeien. Kinderen leren snel. Ze apen doodeenvoudig volwassenen na. Wij leren van elkaar, wij nemen dingen van elkaar aan en handelen ernaar. En dus ben je als volwassene nog steeds geacht regels te volgen. Ook om het verkeer vlotter te doen verlopen, maar er zijn een heleboel installaties die dat weer tenietdoen: stoplichten, verkeersdrempels, en vooral langzamere weggebruikers. Ik kan autobestuurders die de vlotheid van een would-be racer zoals ik niet bezitten en die ik enkel als hinderlijke barrières kan beschouwen, moeilijk allemaal sukkels gaan noemen. Ik durf wel te zeggen dat ze alle verkeersregels klakkeloos toepassen, terwijl ze die beter als suggesties zouden moeten aanzien. Maar de volgers van regels krijgen natuurlijk altijd gelijk van het regime. Veiligheid boven alles.

Zondagsrijders zijn er op elke dag van de week. En ook die mensen kan ik soms verwensen. Dat doe ik eveneens met de bezitters van een SUV (Sports Utility Vehicle) die me overdag wegdrummen en me 's nachts danig verblinden met hun felle lampen. Hebben de autobouwers niet nagedacht over hoe faliekant het verschil van lamphoogte tussen die vehikels en hun lagere soortgenoten zou uitpakken? Heb je de banden van zo'n SUV als eens bekeken? Constructeurs hebben een massa materialen nodig en dat schaadt de aarde nog meer. Maar er is iets dat voor de SUV spreekt: door zijn robuustere opbouw zijn de inzittenden veel beter beschermd tijdens een ongeval dan pakweg in een Mazda 2 zoom zoom. Bovendien is het probleem van de lamphoogte van de baan als we allemaal een SUV bezitten. Ik stel de toekomstige suvverds zelfs voor een hybride aan te schaffen, want dan hoef je misschien geen verkeersbelasting meer te betalen.

Ook buiten de autosfeer heb ik meer en meer de neiging andere mensen sufferds te noemen. Communicatie was het hoofddoel van de smartphone, maar het ingenieuze toestel heeft ons mediageil gemaakt. De sociale websites draaien op volle toeren. Af en toe doe ik mee, maar ik hoor voortdurend een stemmetje dat vraagt: waar ben je in godsnaam mee bezig? Moet ik blijven gaan voor de oppervlakkige contacten via mijn slimme telefoon? Of kies ik voor de diepere gesprekken met de buurman, de postbode of de kassierster van de Carrefour? Ik weet het niet. Toch maar verhuizen naar een dorpje op IJsland waar nog maar 10 mensen wonen? En daar het weerstation in de gaten houden, of de vuurtoren bemannen? Nee, ik ben geen uilskuiken.

In het dichtbevolkte België heb ik altijd de indruk dat alles rondom en iedereen in mijn omgeving me oplegt hoe ik moet leven. Vermoedelijk kampen veel mensen met dat gevoel. We willen ervan af, maar het lukt ons niet de stap te zetten naar bijvoorbeeld het niemandslandbestaan van een dakloze. Dus verdienen we geld en sparen het op. Zekerheid boven alles. Maar tijdens de kerst- en nieuwjaarperiode moeten we feesten als beesten, waarna we al veestend in slaap vallen. Voor de oenen: een veest is een buikwind. Het beste tegen een kater? Water.

Cadeautjes hoeven niet veel te kosten, maar we moeten toch een rits kerstmarkten afschuimen om het juiste geschenk te vinden. Ik probeer genoeg weerstand te bieden om aan de kermis mee te doen, maar uiteindelijk maak ik toch domme pakjes klaar om mijn geliefden te tonen hoeveel ik ze koester. Echter, boven een urenlange uitwisseling van geschenken verkies ik een goed gesprek aan de feestdis over de dingen die me bezighouden. Of ik geef een dakloze vijf euro en krijg een dankjewel terug in de vorm van het handgebaar dat de stenen versie van de maagd Maria meestal maakt en zou kunnen betekenen: ik zal voortaan voor jouw zielenheil bidden.

Zwervers kunnen weer wat aandikken, maar ik heb tijdens de eindejaarperiode nog een ander probleem: ik eet me moddervet. Vele moeders en oma's zijn in de weer voor hun kroost. Zij kunnen er niet aan doen dat ze zo goed kunnen koken en dus eten we meer dan we nodig hebben, vooral om de kok eer aan te doen. En om het gezellig te maken drinken we niet met mate maar zuipen we ons lazarus. Er zal wel een bob zijn, denken we dan, maar we zijn al zo ver heen dat we niet meer kunnen denken. Wat we wel weten? Die bob is een domkop.

Ik ben zelf ook een dommerik. Mijn vriendin maakt me er geregeld opmerkzaam op. Zij doet nooit iets ondoordachts, terwijl ik pas nadenk nadat ik het heb gedaan. Tja. Ik hou van nonchalance, naïviteit en onnozelheid. Het denken helpt mij niet altijd vooruit op mijn overlevingstocht, maar ik geef toe dat haar oplossingen optimaler zijn. Het is ingewikkeld om tegen mijn natuur en karakter in te werken, veranderen is moeilijk, misschien zelfs onmogelijk. Eigenheid boven alles. Ik ben in elk geval niet gek.

Politiekers zouden volgens veel mensen ook domoren zijn. Ik weet het nog zo net niet. Dat ze allemaal een persoonlijke mening erop na houden is logisch. Het is slechts kwestie van die voorkeuren in een algemeen plan te gieten en klaar is Kees. Helaas vallen er altijd wel wat mensen uit de boot en die blijven zich weerbarstig opstellen tegen het regime, het bewind, de regering. Er zitten sjoemelaars bij, bij die politici, maar wees er maar zeker van dat er heel veel mensen zich inzetten om het landje in goede banen te leiden, ook al loopt dat regeren nooit van een leien dakje en leiden coalities soms tot struikelingen. Hoogmoed komt voor de val. Laten we dus toch maar de regeltjes blijven volgen. Zolang leiders en volgelingen maar niet evolueren naar tirannen en ondergeschikten.

Iedereen mag zijn idee hebben of dat van een ander volgen, via partijbijeenkomsten, facebook, twitter en andere platforms. Ik volg niemand. Wat ik wel doe is lezen. Niet per se wat journalisten berichten over de actualiteit, wel schrijvers die al fantaserend misschien toch de vinger op de zere plek leggen. Zelfs uit thrillers en misdaadromans haal ik antwoorden op levensvragen. Van De Kleine Prins leerde ik dat mensen geen vrienden hebben omdat er geen kooplieden bestaan die vrienden verkopen. Gelukkig zijn de sterren je vrienden, ze lachen allemaal omdat op één ervan de prins van de ijdele roos houdt en haar beschermt tegen de natuur en het schaap. Zijn boodschap is: laat je door iedereen temmen, want dan schep je een band en heb je elkaar nodig. En kijk alleen met je hart want het wezenlijke kun je niet zien met je ogen. Maar de schrijver waarschuwt ons, omdat taal altijd een bron van misverstanden zal blijven.

Gezicht van januari 2019


Zorgvuldig veegde hij de schoorstenen van zijn actieve vulkanen.

Gedicht van januari 2019


Koddig buikgevoel


Goudbruine kroketten, de kalkoen gaar.
Geen krampen noch schedelpijn, dat is
gelukt,
nietwaar?

Weg met dat versleten, oud jaar.
Dat met vuurwerk afsluiten was
een peulschil,
zowaar.

Nieuw zilverbestek ligt klaar.
Kwens jullie gezonde dingen maar ook
veel vrijheid,
vandaar.

eygen

Site map        Contact               Geschriften             Gedachten

facebook facebook


© EYGEN-BOEKEN.be    On-line sinds 25/05/2012      Alle rechten voorbehouden
Versie 8.4          Page update 18/01/2019


B O E K E N    V A N    K R I S    V A N    E Y G E N    U I T G E G E V E N    D O O R    L E C T U R I U M    (FreeMusketeers)