B E S T E L    D E    B O E K E N    V A N    K R I S    E N    A B O N N E E R    J E    O P    H E T    T I J D S C H R I F T    V A N    H U B E R T :    W E I R D O'S

De hyperruimte van de schrijvers Kris en Hubert Van Eygen

Kris Hub

Velen staan niet stil bij de ontzagwekkende creatie van een naamloze die achter de coulissen blijft. Daarom schrijven wij. De bedoeling van deze site is tweeŽrlei: kennismaken met ons ťn met onze taal. Aan jou de keuze: lees een boek van Kris of kom meer te weten over het tijdschrift Weirdo's van Hubert. En waarom niet allebei? Veel lees- en schrijfplezier.

Op vrijdag 29 maart 2019 stelt Hubert Van Eygen zijn nieuwste dichtbundel voor:

THUIS KOMEN (in de chaosmos)

Locatie: gemeenschapscentrum De Stegel te Kinrooi (Weertersteenweg 363)

Thuiskomen

De bundel is een synthese van bijna 40 jaar dichterschap waarbij de dichter zijn gedichten groepeert rond de belangrijkste kernwoorden ťn plaatsen in zijn leven. De thema's kruispunten, wortels, takken, deuren, woorden en beelden, stemmen en resten worden geconfronteerd met 'oude' beelden van de plaatsen die belangrijk zijn geweest in zijn leven, nl. Maaseik, 't Ven, Kinrooi, Maaseik, Leuven, Kessel-Lo en weer Kinrooi. Deze plaatsen worden aan de hand van oude prentkaarten verheven tot iconen in zijn leven. Ondertussen word je onder andere geconfronteerd met de duivel, god (uiteraard), de onbekende soldaat, je voorouders, de politiek, Nelson Mandela en zelfs je belastingbrief.
Thuiskomen
Alle gedichten vormen samen ťťn zoektocht naar het uiteindelijke doel (de kosmos) dat - wonder boven wonder - helemaal niet veraf ligt van het startpunt (de chaos). Uiteindelijk is het leven een voortdurende cirkelbeweging die hier en daar wat rimpelingen veroorzaakt, lijkt de conclusie te zijn van de dichter. Maar van die rimpelingen geniet hij met volle teugen, en hopelijk zijn lezers ook. Thuiskomen

Tijdens de voorstelling van de bundel zullen een aantal protagonisten uit de gedichten de door hen geÔnspireerde gedichten voordragen. Deze avond is dan ook voor een groot deel een eerbetoon aan de mensen die Van Eygen hebben geholpen om na al die jaren weer thuis te komen. Daarnaast zal Van Eygen de ideale muziek laten horen bij het lezen van zijn gedichten. Want blijkbaar leest zich alles vlotter bij het luisteren naar muziek van AC/DC, Halestorm, Nickelback ťn Within Temptation.

De prachtige voorpagina van de bundel werd ontworpen door mede-weirdo Steven de Rie die al sinds 1989 medewerker is van Weirdo's, het tijdschrift dat Hubert Van Eygen samen met Frank Moyaert oprichtte in 1986. De 10de bundel die Van Eygen sinds 1982 uitbrengt, wordt uitgegeven door De Scriptomanen van Patrick Bernauw. In deze bundel zijn een groot aantal gedichten opgenomen die Van Eygen van 2007 tot 2018 publiceerde in het literair (k)wartaalschrift Weirdo's en diverse andere tijdschriften, waaronder Gierik/NVT, 't Kandelaartje, Oostland en de Kinrooise editie van Kerk & Leven ('het parochieblad').

Je kunt THUIS KOMEN nu al bestellen door 20 (of 25) euro te storten op rekeningnummer BE91 7352 1514 5176 van Hubert Van Eygen, Weertersteenweg 265, 3640 Kinrooi. Indien je de bundel afhaalt op 29 maart hoef je maar 20 euro over te schrijven. Gelieve wel even een mailtje te sturen naar hubert.vaneygen@skynet.be als je op 29 maart aanwezig zal zijn (en met hoeveel personen). Voor 25 euro sturen we de bundel naar het opgegeven adres.

Tijdsgeschriften van Hubert Van Eygen


Hubert Van Eygen schrijft al gedichten sinds 1976. In 1979 publiceerde hij zijn eerste gedicht in het leerlingenblad Skapade van het Heilig-Kruiscollege te Maaseik. Zijn eerste 'officiŽle' publicaties in literair tijdschriften dateren van 1982 (Initiatief, 't Kofschip, PoŽziekrant en Yang). Daarna publiceerde hij nog gedichten, essays en recensies in meer dan 50 Vlaamse en Nederlandse tijdschriften waaronder Amnesty Nieuws, Appel, Bries, Deus ex Machina, Dietsche Warande & Belfort, 't Kandelaartje, Koerier, 't Kofschip, Kruispunt, Leuvense Letters, Oostland, Portulaan, Randschrift,Telepro, Vitrine, Wel en Zefier. Sinds 1982 publiceerde hij de volgende dichtbundels: Tussen blad en pen (1982), Onmiddellijk ervaren en cultureel geconditioneerd symbool (1983), Alternantie (1984), Gevangen Gedichten (1985), Als het leven een gedicht is (samen met Frank Moyaert, 1988), Voorlopig testament (1990), Het kind in de veewagen naar nergens (1995), Is de dichter een dwaas? (1998) en Gewoon goddelijk weird (2007).

Tijdsgeschriften van Kris Van Eygen
boek01

Hoe ik Drek nek

De oude wereld is als een ui met schillen eromheen, tijdwerelden of werelden waar de tijd stilstaat. Een man heeft last van zijn geheugen. Door zijn herinneringen aan zijn afgelopen liefdesperikelen staat hij zwaar onder stress. De vrouwen van zijn dromen katapulteren hem door tijd en ruimte en hij verzeilt in een tijdwereld waar een draak het voor het zeggen heeft. Met de hulp van een snel bij elkaar gezochte reddingsploeg doet de man met het wispelturige geheugen er alles aan om de nieuwe wereld een geboortekans te geven.

boek02

Race naar de maan

Twee mannen ontmoeten een stel vrouwen op de trein en nodigen hen uit om een rally voor antieke auto’s te volgen. De vrouwen stemmen toe, want parallel met de rally loopt toevallig een initiatief van het Brusselse natuurhistorisch museum. De mannen rijden met het nummer 13 en dat is om moeilijkheden vragen. Op het moment dat ze in de eerste proef uit de bocht vliegen, stoten de vrouwen op een vreemd voorwerp in de grotten van de Cran du midi. Oermuziek met de verwoestende kracht van een wervelwind brengt hen dichter tot de geestenwereld. En jawel, die is ook parallel.

boek03

De spieders van Toil Darranjť

Een politierechercheur is getuige van een treinongeluk en gaat op onderzoek uit. Een aanslag verplicht een vrijgevochten vrouw die in een manege werkt in allerijl haar rijtjeshuis te verlaten. Vreemde wezens uit de ruimte weven een web rond hun planeten en bemoeilijken hun reis in het onbekende, maar een buitenaardse telepathie stuurt de man en de vrouw naar een gemeenschappelijk doel. Hun gezelschapsdieren voelen aan dat er een catastrofe op komst is en begrijpen maar al te goed dat hun baasjes uitverkoren zijn om hun werelden voor de verwoesting te behoeden.

boek04

De minnaren van Bokrijk

Een vrijgezel stelt zich al zijn leven lang vragen over de zin van het leven. Op een mooie dag brengt een fietstochtje hem samen met zijn neefje en nichtjes aan de rand van een natuurgebied. Uit een mistige wereld doemt een pittoresk kasteel op. De kinderen zijn ervan overtuigd dat de bewoner er hun liefste schooljuffrouw gevangen houdt en willen dat hun oom haar bevrijdt om ermee te trouwen. Ze dringen het schijnbaar verlaten kasteel binnen en onderzoeken alle kamers. Een of ander mechanisme slingert hen door tijd en ruimte en zo verzeilen ze in een oud liefdesverhaal.

boek05

Net toen de wereld verduisterde

Een man en een vrouw werken bij een beveiligingsfirma in het noorden van Limburg. De man is helikopterpiloot en voert reddingsoperaties uit. De vrouw staat in voor de veiligheid van de computersystemen. In hun dode tijd spelen ze computerspelletjes en contact onderhouden ze via de elektronische post. Een kink in de kabel zorgt voor communicatieproblemen, maar als die eenmaal opgelost zijn kunnen ze veel beter met elkaar opschieten. De man ontvangt een mail die niet voor hem bedoeld is en komt ermee een louche bende op het spoor. De wereld dreigt te verduisteren, maar alle wegen leiden naar een sprookjesland.

boek06

Het 18-dagen ultimatum

Een man leeft intens naar zijn ontmoetingen met de twee mooiste vrouwen die hij ooit tegen het lijf is gelopen, maar wie moet hij kiezen? Voordat hij de grote stap zal maken, wil hij graag het oordeel van zijn omgeving horen. In plaats van een klare toekomst tegemoet te gaan, haalt een duister verleden, diep in zijn brein begraven, hem in. Hij neemt zich voor eerst dat oude verhaal uit te spitten, want anders zal zijn vrouwenkeuze faliekant aflopen. Toevallig sturen smalle vrouwenhanden hem naar een plaats waar doden vallen, zonder daarvoor misdaden te moeten plegen.

boek07

De heer van Doeatstad

Een prins in een koninkrijkje, singel en belast met allerlei protocollaire bezoekjes, slaagt er niet in de opkomst van de steden tegen te gaan. Bovendien lukt het hem niet de vrouw van zijn dromen te vinden. Hij kapt met zijn gemakkelijke leventje en komt in contact met een vrouw die de rol van een prinses perfect zou kunnen spelen. Met de hulp van de kinderen van zijn broer raakt hij verzeild tussen twee werelden. Zijn buitenzintuiglijke reisjes escaleren in een zoektocht naar woorden die op hun beurt een weg vrijmaken naar een bijzondere stad. Daar zal hij zijn evenwicht terugvinden.

boek08

Meneer P en zijn Hollandse gezelschap

Een Belgische man leert op vakantie in Kreta een Nederlandse vrouw met dochter kennen. Terug thuis houden ze contact met elkaar ondanks de grote afstand tussen hun woonplaatsen. Als gelegenheidslifter maakt de man kennis met een Russisch meisje van bijna zeventien. Haar ouders organiseren ballonvaarten en nodigen hem uit om mee te vliegen. Helaas draait zijn luchtdoop op een ramp uit. Wanneer zijn Nederlandse vriendin niet meer op zijn telefoontjes en elektronische berichten reageert, organiseert hij een zoektocht samen met zijn Russische vriendin. Op een eiland aan de monding van de Schelde hopen ze de vermisten terug te vinden.

boek09

Waarom wij niet meer seriemoorden

Een wandelaar zoekt rust na een afgebroken liefde. De enige gezellen tijdens zijn wandelingen zijn de zangers en zangeressen die hem via zijn mp3-speler raad inspreken. Hij vraagt zich af hoe het zo ver met de menselijkheid is gekomen. Moderne mensen zijn niet beter dan Kelten, Romeinen of Noormannen. Seks is de drijfveer achter alles. God is de controle over zijn schepping verloren, het is nu de wetenschap die zijn schaapjes telt. De wandelaar laat zich verleiden door het duiveltje in hem en botviert zijn moordlust op andere wandelaars. Zijn betrachting? Zichzelf tegenkomen om snel van zijn liefdesverdriet te genezen.

boek10

De bende van de paars-groene mannen

Een ex-kapitein-vlieger leidt een vervoersbedrijfje. Zijn vrouw heeft hem verlaten toen hij nog volop genoot van zijn uitspattingen bij de luchtmacht. Tijdens een verhuisopdracht dreigt de politie hem in te sluiten, maar hij kan hen afschudden. Op zijn vlucht komt hij toevallig een vriendin van een van zijn werknemers tegen. Zij gelooft zijn verhaal en besluit hem te helpen bij het zoeken naar de echte criminelen. De computer van zijn overleden oom leidt hen tot bij een waarzegster, die hen regelrecht in de armen van een louche bende stuurt.

boek11

De relikwieŽnverzamelaar

Een kluizenaar vindt een hemelse boodschap op zijn landgoed aan de Maas. Zijn zoektocht naar de afzender brengt hem bij een Nederlands weeskind. Bij zijn poging in contact te treden met haar overleden ouders, verdwijnt het meisje spoorloos. De politie van Maaseik staat voor een raadsel. Ondertussen ontdekt een politierechercheur in Genk het lijkje van een gehandicapt meisje. Onder haar lichaam ligt een kogelhuls met een goddelijk bericht verstopt. De speurder is ervan overtuigd dat, als hij de ontvoerder van het weeskind vindt, hij de moordenaar van het gehandicapte meisje kan vatten.

boek12

De deur van het eeuwige leven

Op een begrafenis vloeien niet alleen tranen maar blikken ook lachende mensen terug op het leven van een geliefd man. Wat ze niet op de koffietafel verwachten is zijn geest. Zijn nichtje is ook getuige van de verschijning. Zij probeert samen met zijn twee liefste collegaatjes uit te zoeken wat hem heeft bezield. Wenst hij passend afscheid te nemen van zijn dierbare treinvriendin? Zoekt hij een einde voor zijn onafgewerkte misdaadroman? Wil hij de vrouwen confronteren met de moorddadige kant van de wereld? Of leidt hij hen onwillekeurig naar de deur van het eeuwige leven?

boek13

De man met de sigaret

Een vrijgevochten vrouw overleeft een hachelijk verkeersongeval. Ze probeert haar oude leventje weer op te pakken, maar haar amoureuze perikelen bezorgen haar voortdurend grote kopzorgen. Haar vriend speelt met haar gevoelens en ze lijdt onder zijn arrogante gedrag. Gelukkig ontmoet ze op de trein een man die erin slaagt haar op te vrolijken. Wanneer ze een gestolen gsm vindt, raakt ze op de koop toe verwikkeld in de verdachte praktijken van bevreesde bandieten. In een poging het hoofd boven water te houden, vindt ze de ware liefde.

boek14

De wespenvangers van Tornac

Op vakantie in Frankrijk lijkt niets een familie te kunnen raken, maar op de vijfde dag teistert een brand de vakantiewoning en moeten de bewoners vluchten. Ze hopen soelaas te vinden bij de eigenaar van het huis die in het plaatselijke kasteel woont, maar ze stuiten er op weerstand. Op de koop toe gooit een van de ex-lieven van de dochter roet in het eten. Maar haar huidige vriend kan gelukkig het complot ondergraven. De familie speelt het spelletje mee en ze raken verzeild in een grot waar vermeende bovenaardse krachten heersen. Daar komen ze achter de ware toedracht van hun hachelijke avontuur.

boek15

Papa komt slapen wanneer de vogeltjes fluiten

In het mausoleum van Napoleon te Parijs meent een pleegkind zichzelf op een wandtapijt te herkennen. En een hardnekkige droom over een paars licht en fluitende vogels maakt haar onzeker over haar verleden. In Clervaux, tijdens de begrafenismis van een tante van haar pleegvader, raakt ze helemaal van de kaart wanneer ze haar tweelingzus herkent in het meisje dat voorleest. De zoektocht naar het kind brengt haar achtereenvolgens naar de abdij van Clervaux, het kasteel van Neuerburg en een pakhuis niet ver daarvandaan, waar ze niet alleen de betekenis van haar paarse droom te weten komt maar ook de moordenaar van haar ouders.

boek16

De droene bliender

Een fervente skiŽr gaat op de eerste dag van de vakantie hard onderuit. De rest van de week zal hij zich met iets anders moeten bezighouden, want zijn vrienden zijn gekomen om te skiŽn. Zijn vrouw had hem kunnen opbeuren, maar zij is thuisgebleven. Op wandel door het dorp ontmoet hij een meisje van bijna vijf. In een gulle bui koopt hij haar een nieuwe knuffel omdat haar beer versleten is. Via haar familie komt hij in contact met een opmerkelijk kunstenaarskoppel dat erin slaagt zijn wereld bont te kleuren, alleen is het jammer dat een toevallig ex-lief de vakantie komt verpesten.

boek17

Winterhutje

Ik begin met een schrijfoefening vol plotwendingen die me niet aanstaan. Ik vertel daarom over mezelf. Vrouwen heb ik verleid, maar de liefde heeft me misleid. Platonisch verliefd zijn is niet ideaal, maar ik heb er veel kracht uitgehaald en zie mezelf nu liever dan ooit. Ik verzin niets over mijn liefjes tegen wil en dank. Elk onderdeel van dit verhaal is gesproten uit mijn belevenissen met die vrouwen en niet uit mijn fantasie.


boek18

Ik kom even op verhaal

Ik was buitenaards, maar in 56 jaar tijd ben ik heel erg aards geworden. Ik was de hele tijd online en heb mijn vrolijke berichten de wereld ingestuurd, maar totnogtoe is er geen enkele reactie teruggekeerd.



Terug naar boven

Gedachte van maart 2019


2019: 't Is iets, en niet niks


Foto Mijn neef Eric Van Eygen is gestorven op 15 februari 2019, op Valentijn, alleen. Op de foto hierboven staat hij helemaal links op de bovenste rij, tijdens een familiefeest ten huize van Christiaan Van Eygen & Maria Meuwissen. Het is 1970, en Eric is 16.

In het rouwregister heb ik op 16 februari 2019 geschreven:

Ik zal me Eric herinneren als de goedlachse melkboer van toen, en levensgenieter bij uitstek. Ook al is hij van de aardbodem verdwenen, zijn opmerkelijk aura is hier gebleven. Mijn droevige stemming deel ik met zijn familie.


De tekst van mijn rouwbeklag geeft wellicht weer dat ik hem niet zo goed heb gekend. Als kind en tijdens familiefeesten zagen we elkaar wel, maar om daar een goed beeld van iemand mee op te hangen, dat is een huzarenstuk. Waarom ik dan in de pen ben gekropen voor dit trieste overlijden? Omdat ik dat ook voor mijn neef Ronny heb gedaan, nog iemand die veel te vroeg van ons is heengegaan.

In elk levend wezen zit een klokje dat bepaalt wanneer de tijd om te gaan is gekomen. En de 'leef-tijd' van Eric was om. Maar ik ben er zeker van dat hij genoeg tijd heeft gehad om een goed leven op te bouwen. Ook hij was voldoende egoÔst om zelf wel te weten hoe hij zijn leven wilde inrichten, en hij deed het dus op zijn manier. Want geef toe, 100 jaar worden, is dat nog nodig? Waarom legt de maatschappij ons meer en meer zijn wil op om langer te leven?

Maar Eric is te vroeg gegaan, dat is waar. Hij zou dit jaar in juni 65 worden, krap de pensioengerechtigde leeftijd. Ronny had nog grotere pech, hij was amper 56. Sneu. Spijtig. Jammer. Beklagenswaardig. Ik kan nog meer bijvoeglijke naamwoorden bedenken zonder ooit echt mijn teleurstelling uit te kunnen drukken. Zijn nabestaanden zullen een tijdje om Eric treuren, waarna ze zich weer op hun eigen leven concentreren. Want de natuur trekt zich niets aan van de manier waarop wij ons leven indelen. De aarde draait door en zuigt ons onherroepelijk met zich mee de kolk in.

Af en toe ving ik van mijn moeder op hoe Eric in het leven stond. Hij genoot van de geneugten des levens maar hij zat soms ook wel in het hoekje waar de klappen vallen. Wie niet? Hoogtes wisselen zich gegarandeerd af met laagtes, en omgekeerd, het axioma van het leven. Maar Eric verloor nooit zijn gulle lach. Zijn guitige blik verried een optimistische geest en zijn grappige opmerkingen raakten me altijd. En ineens zijn we veertig jaar verder. Neven en nichten hebben hun eigen families gesticht, en onze paden komen zelden nog samen. Op de koop toe zijn we niet meer zo jong.

Ik heb me nooit kunnen voorstellen wat oud zijn is. Nu weet ik hoe dat voelt. Met mijn 59 jaar zit ik al boven de leeftijd van Ronny. En de hoop is er om die van Eric op een min of meer gemakkelijke manier te overbruggen. Ik hoef geen 90 te worden, 80 kan ik nog wel aan, denk ik, hoewel ik nu al mijn peren zie met allerlei kwaaltjes die mijn dagen verzuren. Ach wat, als ik zie hoe sommige mensen zich maniakaal in het leven blijven vastbijten, dan wil ik ook wel wat moeite doen om er langer van te genieten, ook al hou ik me slechts met nutteloze dingen bezig. Wie weet krijgt het menselijk contact in de laatste fase van mijn leven een grotere rol toebedeeld dan voorheen.

Ondertussen doe ik pogingen om sociaal te zijn via Facebook. En wat blijkt? Pas na Erics dood merk ik dat hij ook lid is van dat sociaal medium. Het is een platform voor oppervlakkige contacten, maar dat is nog altijd beter dan helemaal geen contact meer met elkaar hebben. Het is 'leuk' als je een blik in iemands leven mag werpen. En er is nog een troost: op Facebook kun je het leven van de doden overschouwen ťn hen herdenken.

Eric was wellicht een open boek voor iedereen in zijn nabije omgeving. Alleen spijtig dat we elkaar als familieleden uit het oog zijn verloren. De kilometers schiepen afstand, maar onze verwantschap geeft me zelfs nu hij dood is nog steeds een goed gevoel. Zijn vader en mijn vader waren broers. Als je die twee hebt gekend, hoef ik je niet uit te leggen wat een goed mens is. En Eric was dat ook.

Gezicht van maart 2019


.

Gedicht van maart 2019


Onsterfelijk leven


Ik zou graag weer kind zijn,
om met neefjes en nichtjes te ravotten,
om in de beek pootje te baden,
om in bomen te klauteren
en dan vroeg te gaan slapen.

Maar uit het niets springt ik weet niet wie,
alsof hij zich aan mijn doornen kwetst,
me boos uit de vaas vol water trekt
en met een bot mes me korter afsnijdt
waardoor ik zonder begin geen einde meer zie.

Helaas heeft de tijd me ingehaald,
ben ik in mijn slaap verdwaald geraakt,
snak ik naar een late zonsopgang
waarbij ik al zwevend over berijpte daken
afscheid neem van het aardse geklingklang.

eygen

Site map        Contact               Geschriften             Gedachten

facebook facebook


© EYGEN-BOEKEN.be    On-line sinds 25/05/2012      Alle rechten voorbehouden
Versie 8.4          Page update 18/02/2019


B O E K E N    V A N    K R I S    V A N    E Y G E N    U I T G E G E V E N    D O O R    L E C T U R I U M    (FreeMusketeers)