B E S T E L    D E    B O E K E N    V A N    K R I S    E N    A B O N N E E R    J E    O P    H E T    T I J D S C H R I F T    V A N    H U B E R T :    W E I R D O'S

Voor het leven getekend

Voor- en achterplat Weirdo's 119-95


Foto
119. Hubert Van Eygen bundelde een aantal opmerkelijke bijdragen rond het thema Deuren?. Met dit thema verwijst hij uiteraard naar de The Doors, de band van Jim Morrison, maar ook en misschien vooral naar wat William Blake (1757-1827) schreef: If the doors of perception were cleansed everything would appear to man as it is, infinite. For man has closed himself up, till he sees all things thro' narrow chinks of his cavern.
De dichters Hubert Van Eygen, Henk Puister, Gerard Rozeboom, Maria Sesselle, Tine Hertmans, Freda Kamphuis en Hans Claus doen deuren open die anderen gesloten laten!
Frank Roger laat in zijn verhaal De inconsequente klant weer een andere weirde kant van zijn talent zien, nl. zijn muzikale voorkeur. Etienne Devisch schrijft een ultrakort verhaal over drie deuren waarin Jim Morrison figureert. Guy van Hoof schrijft een cursiefje over de Chinese film Warm Spring maar zorgt ook voor het 27ste deel in zijn essay-reeks De hemel heeft geen dak (nu over zwart-wit-denken). Daarnaast recenseert hij de film Il papa di Giovanna waarin hij bewijst dat mensen blind blijven voor hun fouten in het verleden. Verder recenseert Hubert Van Eygen boeken van Jo Claes en Ina Stabergh.
Het beeldend luik wordt gevuld met foto's van Hubert Van Eygen en Miet Lemmens (schitterend panorama met de witte menhir van Wéris, ook een deur naar de andere wereld) en cartoons van Patrick Heymans. Sluitstuk is de op hol geslagen meetlat van Frank Roger.

Foto
118. In dit averechtse tijdschrift met als titel Terug naar het begin? bundelde Hubert Van Eygen opnieuw bijdragen van verhalenverteller Frank Roger ('De actiedag' over gehackte geldautomaten), tekenaar Steven de Rie (cartoons over 'Poespoes en de professor'), cartoonist Patrick Heymans (getekende humor met een dikke knipoog), essayist Guy van Hoof (over de grote oorlogen tussen de indiaanse stammen en de Amerikaanse regeringssoldaten) en dichteres Freda Kamphuis ('onthard').
Daarnaast zijn er ook bijdragen van 'nieuwere' medewerkers zoals de dichters Miel Vanstreels, Liliane Melis, Gerard Rozeboom en Hans Kilian.
Opmerkelijk is het opiniestuk dat Hans Claus onder de titel U hebt het ook wel eens gehad publiceert over hoe conflicten door de enen als oorlogen worden beschouwd terwijl anderen het terroristische daden noemen. Zeker een stuk om bij stil te staan en zeker niet over te gaan tot 'horen, zien en zwijgen'.
Uiteraard vult Hubert Van Eygen ook zijn deel van het tijdschrift. Naast de prachtige foto van zijn gebruikte wc-potten op de voorpagina (denkend aan Marcel Duchamps) vinden we van hem een cursiefje in de rubriek 't Huuske waarin hij toegeeft als enige van zijn familie géén onderscheiding te hebben gehaald tijdens zijn studies, een gedicht (waarin hij de dingen zegt die overblijven als iedereen is uitgeluld) en een kort stukje over een nieuwe lichting Kinrooise schrijvers. In de rubriek Op het Kruispunt recenseert Guy van Hoof enkele boeken van Ludo Noens en signaleert Hubert Van Eygen de nieuwste boeken van Jo Claes (tussen haakjes: deze vier heren publiceerden in de jaren '80 van de vorige eeuw allemaal in het literair tijdschrift Initiatief). In de rubriek Onlangs bij de platenboer denkt Hubert Van Eygen terug aan Sgt. Peppers Lonely Hearts Club Band van The Beatles dat 50 jaar geleden verscheen!
Kortom, een ode geworden aan iedereen die af en toe terug wil kijken naar het begin om zo het einde te kunnen voorspellen.

Foto
117. Het Kinrooise literaire tijdschrift Weirdo's brengt weer een allegaartje van merkwaardige en verrassende bijdragen. Zo zorgt Frank Roger opnieuw voor een profetisch verhaal waarin we de 'falende' wereld herkennen die ons omringt. Yorgos Dalman vertelt ons een merkwaardig verhaal waarin het spoor en een trein een belangrijke rol spelen. Op het einde blijf je op je honger zitten maar dat is ook de bedoeling van de 'treiterende' auteur. Het verhalende gedeelte wordt vervolledigd met cursiefjes van Liliane Melis en Freddy Jonckers die de lezer enkele 'grimlachjes' ontlokken.
Voor de poëtische noot zorgen de profetische Hans Claus ('De wereld is vrij op proef'), nieuweling Gerard Rozeboom ('de laatste keer dat ik je zag'), Henk Puister ('Vaarwel vader'), Edith Oeyen ('de afstand tussen ons maakt zelfs de mooiste droomkastelen stuk'), Johan Anthonis ('Hou u vast aan de vlam van uw idealen'), Hejatomsma ('Reïncarnatie') en Hubert Van Eygen ('Wat is een gedicht? Iets dat toe is zonder dat je het hebt dicht gemaakt').
Guy van Hoof schrijft het 25ste deel van zijn De hemel heeft geen dak waarin hij het heeft over indianen, Vine Deloria, Karl May en Pierce Brosnan. Hubert Van Eygen combineert in zijn rubriek Erfgoed Revisited de fictie-reeks Beau Séjour met de geschiedenis van het hotel Beau Séjour in Lanklaar én huize Litzberg waar de Maaslandse dichter Arnold Sauwen woonde van 1907 tot 1919. Hubert Van Eygen recenseert ook nog de nieuwste bundel van de Beringse dichteres Edith Oeyen waarin zij verzeilt geraakt In de verste stilte ooit. Hij 'herontdekte' ook nog een zeer merkwaardig boekje Girls are Weirdos but they smell pretty van Todd Harris Goldman waardoor hij de vrouwelijke helft van deze wereld beter kan begrijpen.
De verwondering die eigen is aan dit tijdschrift wordt in beeld gebracht door fotografen Leona Van Horne (voorpagina) en Lieve Versleegers ('de schreeuw'), tekenaar Patrick Heymans (wrange kolder), huistekenaar Steven de Rie en 'collage-artiest' Frank Roger.

Foto
116. Op 13 december 1986 werd in De Blauwe Schuit te Leuven het literaire (k)wartaalschrift Weirdo's (nog steeds niet volwassen) gelanceerd tijdens de literaire manifestatie 'De Nieuwe Tachtigers'. Niemand durfde toen te voorspellen dat dit kleine tegendraadse blad het 30 jaar lang zou uitzingen! Het tijdschrift dat zichzelf sinds 1992 'anti-postmodernistisch literair (k)wartaalschrift' noemt is nog steeds de spreekbuis van 'rare kwasten' of zoals het in het voorwoord van nr. 1 werd gezegd: We zijn gewoon weirdo's, ten voeten uit. Rare kwasten, geschiften die voor geen enkele rede vatbaar zijn, we spreken allen dezelfde taal: de taal van de Waanzin. Niet voor niks staat ook al jarenlang volgende zin in het colofon: 'Dat brengt uiteraard met zich mee dat inzendingen met een sociaal geëngageerde inslag en/of met een 'afwijkend' karakter de voorkeur krijgen in dit blad'.
Naar aanleiding van de 30ste verjaardag verscheen als gratis bijlage een facsimile van de eerste uitgave met bijdragen van de oprichters Frank Moyaert en Hubert Van Eygen, naast die van Johan Anthonis, Christel Willocks, Erik Slaets en Kris Van Eygen. Het tijdschrift dat zijn thuishaven oorspronkelijk in Boortmeerbeek had, verhuisde later naar Kessel-Lo om uiteindelijk te landen in het Limburgse Kinrooi waar oprichter Hubert Van Eygen het blad doorheen de jaren grotendeels alleen bleef uitgeven. Mede-oprichter Frank Moyaert overleed in 2014 door een mislukte vlucht vanop de vijfde verdieping van zijn appartement aan de Helenalei te Antwerpen!
Het blad blijft elke drie maanden een allegaartje brengen van gedichten, verhalen, tekeningen, strips, essays en recensies die vanuit en over de marge van onze samenleving worden geschreven, met de nodige zin voor humor én sarcasme! Voor de speciale verjaardagseditie werden een aantal gewezen en huidige medewerkers gevraagd een bijdrage te leveren. Zo keren Johan Anthonis (met aforismen), Erik Slaets (schitterende foto's) en Kris Van Eygen (fotoherinneringen) na lange tijd terug in Weirdo's, evenals Yorgos Dalman (vreemde verhalenverteller) en Ineke Dalman (intrigerende tekeningen).
Steven de Rie (die Weirdo's een 'gezicht' geeft sinds 1989) kon uiteraard ook niet ontbreken, evenals Patrick Heymans (cartoonist van de slappe lach). Verder passeren een aantal medewerkers uit de jaren '90 (die nu nog regelmatig hun medewerking verlenen) de revue, zoals Guy van Hoof (met z'n essay-reeks over armoede 'De hemel heeft geen dak', Hans Kilian, François Vermeulen, Liliane Melis en Frank Roger (vaste klant met verhalen maar ook met opmerkelijke collages).
Uit het recentere tijdperk van 'de nillies' werden de dichters Guido Utermark, Eric Vandenwyn-gaerden, Henk Puister, Freda Kamphuis, Ingeborg Haalboom, Francis De Preter en Paul Van Dessel geselecteerd.
Waarom? Daarom. En waarom is Hubert Van Eygen al die jaren dit tijdschrift blijven uitgeven? Hij geeft zelf het antwoord in de inleiding: Wij zijn misschien wel raar, abnormaal, ongewoon of gek, maar alleszins niet overbodig. Die laatste twee woordjes blijven na 30 jaar nachtwerk nog steeds bovendrijven: niet overbodig. Ook al hebben we enkel een rimpeling op het water veroorzaakt. Ook al krijgen we maar hier of daar een voetnoot in een of ander literair overzicht. Ook al zijn onze medewerkers geen bestsellers geworden. Ook al zijn we er niet rijk van geworden. Overbodig zijn we zeker niet geweest want anders waren we al lang verdwenen, net als al die andere tijdschriften. En één ding kunnen ze me zeker nooit meer afpakken: Ik heb verdomd veel lol gehad bij het maken van dit tijdschrift! Mijn motto is niet voor niks altijd geweest: "Je kan beter aarzelen dan helemaal niks doen". 30 jaar aarzelen, en dan toch doorgaan, dat kan toch tellen hé!

Foto
115. Ergens thuis komen is een verzameling van een aantal zeer uiteenlopende bijdragen van de vaste ploeg medewerkers. Opener is een gedicht over de tragische Jordy van Liliane Melis. Etienne Devisch massacreert Brussel in zijn brein en Freda Kamphuis wordt bijna poëtisch over een omgeploegde akker! Frank Roger laat de internationale politiek uitvechten in een verhaal over De Buffet-oorlog. Tekenaar Steven de Rie publiceert enkele stripjes van zijn hilarische reeks poespoes en de professor. Patrick Heymans tekent cartoons die meer diepte hebben dan je in eerste instantie denkt. Yorgos Dalman schrijft een merkwaardig Zomeravond-verhaal dat het begin van een roadmovie kon zijn. Hubert Van Eygen tracht te bewijzen dat de muziek van Nickelback toch authentiek is, ondanks het feit dat het blijkbaar de meest gehate groep ter wereld is (niet waar aldus Van Eygen). Henk Puister vraagt zich in zijn gedicht Poëziefestival in de Prinsentuin af 'wanneer de woorden komen'.
Guy van Hoof schrijft al zijn 23ste deel in de reeks De hemel heeft geen dak waarin hij de armoede in al zijn facetten vaak 'literair' bekijkt. In de rubriek Erfgoed revisited wordt het nieuwste boek Kinrooi op z'n best van Hubert Van Eygen besproken en in Op het kruispunt concludeert Hubert Van Eygen dat de échte Roland Jooris weer is opgestaan in zijn nieuwste dichtbundel Bladgrond. In de rubriek Kort gerokt wordt Bob Dylan nog even in de bloemetjes gezet voor het winnen van de Nobelprijs voor literatuur en Henk Puister tracht in zijn 'kortje' te vergeten wat hem morgen wacht. Frank Roger sluit af met een collage met als titel Manneke Bis.
Blijkbaar is toch iedereen op een of andere manier heelhuids thuisgekomen in dit kleine maar gastvrije tijdschrift!

Foto
114. Hubert Van Eygen tast de grens tussen vreemd en normaal af met bijdragen van Freda Kamphuis, Frank Roger, Ingeborg Haalboom, Patrick Heymans, Henk Puister, Steven de Rie en Guy van Hoof. Daarnaast laat hij ons meekijken in zijn boekenkast terwijl hij al de tijdschriften op een rijtje zet die hij de laatste zes maanden heeft gelezen.
Verder is er plaats voor nieuwkomer Etienne Devisch en oude bekende Yorgos Dalman.

Foto
113. Al 29 jaar laat het tijdschrift een aparte stem horen in het Vlaamse literaire wereldje. Onder de titel Hoop (met op de achtergrond het reuzenrad in Parijs, als referentie naar de bomaanslagen aldaar en in Brussel) brengt Hubert Van Eygen een selectie uit het werk van Frank Roger (met zijn 'commu-nautair' verhaal over onze wind), Steven de Rie (huistekenaar sinds 1989), Patrick Heymans (cartonist van de weirde humor) en Guy van Hoof (essayist par excellence over armoede).
Daarnaast vind je werk van Hans Claus ('loopgraaf-poëzie'), Liliane Melis (beklijvend omaverhaal), Ingeborg Haalboom ('grafdelverspoëzie') en Yorgos Dalman (over vergeten weirdo P. van der Mark). Opvallende nieuweling in de poëzie-afdeling is Peter De Voecht met zijn verbazende Condenspoëzie!
Opmerkelijk is het gedicht Feestboek van Henk Pluister dat nog maar eens het belachelijke van onze 'nieuwe sociale media' naar voren schuift. Het proza-aanbod wordt nog versterkt door een bijdrage van Nielse Hofmans over Grenzeloze liefde die enkel dramatisch (of niet?) kan aflopen. Sofie Van Eygen zorgt voor enkele opmerkelijke foto's! Frank Roger sluit af met een beeldgedicht dat aangeeft hoe relatief tijd is.

Foto
112. De glimlach (en zijn grimmige variant) staat centraal. Op de voorpagina prijkt de slogan Zolang we in elkaar geloven, kan niemand onze glimlach stelen boven een tekening van Steven de Rie die al zijn lachwekkende (maar ook meer duistere) figuren uit het afgelopen jaar de revue laat passeren! Met deze slogan - die een rechtstreeks gevolg was van de terreurdaden in Parijs - wil Hubert Van Eygen de lezers erop wijzen dat we, ondanks deze wrede terreurdaden, in elkaar moeten blijven geloven en ons niet angstig moeten opsluiten in onze bekrompen huisjes en vooroordelen.
Frank Roger komt weer met een sterk verhaal over de mens die zijn oh zo noodzakelijk band met de hem omringende natuur dreigt te verliezen door de overtechnologisering.
Essayist Guy van Hoof publiceert zijn 20ste deel in de reeks De hemel heeft geen dak waarin - hoe kan het ook anders - vluchtelingen centraal staan, in combinatie met het werk van o.a.Amos Oz.
Heel wat gedichten zijn van oudgedienden Liliane Melis, Henk Puister, Hubert Van Eygen en nieuwkomers Philippe Van Beek en Philippe Caillau.
Bij de recensies valt vooral het stuk van Hubert Van Eygen op over Man in de marge van Marc Hendrickx die op zijn aparte manier de subsidie-politiek in literair Vlaanderen aanklaagt, iets wat het tijdschrift Weirdo's al sinds zijn ontstaan in 1986 heeft gedaan.
De glimlach komt dan weer volop terug in het beeldgedicht van Frank Roger ('werkweekhervorming kent grote bijval'), de cartoons van Patrick Heymans en de gagstrip Poespoes en de professor van Steven de Rie.

Foto
111. Hubert Van Eygen gaat op zoek naar creatieve volwassenen die het kind in zichzelf niet vergeten zijn! Onder de toch wel tweeslachtige titel The creative adult is a child who survived (graffiti gevonden op de havenkade van Le Conquet in Bretagne) verzamelde hij bijdragen van een aantal volwassen kinderen die nog durven dromen en die zichzelf nog 'weird' durven te noemen. Het bovengenoemde citaat wordt vaak toegeschreven aan Ursula K. Le Guin maar zijzelf ontkent dat zij de zin ooit zo heeft geschreven (zie http://bookviewcafe.com/blog/2014/11/03/inner-child/). Zij schrijft zelfs het volgende: But deeper than that lies my aversion to what the sentence says to me: that only the child is alive and creative — so that to grow up is to die. To respect and cherish the freshness of perception and the vast, polymorphous potentialities of childhood is one thing. But to say that we experience true being only in childhood and that creativity is an infantile function — that's something else.'
Niettemin is het een slogan die veel mensen tot nadenken aanzet én hen misschien stimuleert om 'ongeremd' te zeggen en te schrijven wat ze willen. En dat is nu net wat Weirdo's ook al zo'n 28 jaar probeert te doen.
De gedichten zijn van Freda Kamphuis, Hubert Van Eygen, Francis De Preter, Guido Utermark, Ingeborg Haalboom, Jasper van Loonen Paul Van Dessel. Daarnaast geeft Frank Roger zijn aparte visie op de vluchtelingenproblematiek in zijn verhaal De kolonie, speelt Steven de Rie even voor god in zijn cursiefje God, z'n ezel en zijn muze en staat aankomend talent Nienke Pool voor een dilemma in De wereld gaat ten onder… punt?. Daarnaast publiceert Guy van Hoof het 19de deel in zijn essay-reeks De hemel heeft geen dak. Hij heeft het vooral over het feit dat we onszelf bijna overbodig maken in deze wereld van robots en menselijke machines.
Op beeldend vlak zijn er zoals steeds de knipogende cartoons van Patrick Heymans en de cartoon Poespoes en de professor van Steven de Rie. Daarnaast wordt een opmerkelijk stripverhaal gepubliceerd van maar liefst 7 stripauteurs die samen I wanna be yours tekenden. Een opmerkelijk 'beeldgedicht' van Frank Roger sluit alles mooi af.

Foto
110. Iedereen die afwijkt van de 'norm', maar toch zichzelf wil blijven, staat centraal. Katten op de schutting janken naar de maan en hebben geen schrik om eraf te worden geschoten. Op de voorpagina staat dan ook een symbolische tekening van Steven de Rie waarin twee katten afscheid nemen van hun kompaan die jammer genoeg niet meer naar de maan kan schreeuwen maar er wel in verdwijnt.
Naast de wenkbrauw fronzende gedichten van Hubert Van Eygen, Ingeborg Haalboom en Henk Puister vind je de warme gedichten van Edith Oeyen, het haikoe-achtige Zondagse rust van Germain Droogenbroodt en een 'bijna in memoriam'-gedicht van Hans Kilian. Daarnaast kunnen de prachtige beeldgedichten van Freda Kamphuis uiteraard niet ontbreken.
Frank Roger schrijft weer een beklijvend verhaal met als titel Bekerfinale, dat de 'absurditeit' van de sociale media ten top drijft. Die alles overheersende sociale media komen ook aan bod in de recensie die Hubert Van Eygen schreef over een artikel dat Hans Devroe in Wel schreef met als titel Naar ADHD-journalistiek: En de trivialiteit van veel wat getwitterd, gefacebookt of ge youtube-d wordt – hoe 'leuk' ook voor de kennissenkring – werkt debiliserend.
Steven de Rie zorgt weer voor een schitterend cartoon die best in Charlie Hebdo had kunnen staan, maar toch is zijn boodschap 'anders'. Uiteraard zorgt Patrick Heymans nu ook weer voor zijn hilarische cartoons met een hoekje af.
Hubert Van Eygen bespreekt de cd's van revelatie Halestorm waarin hij zichzelf maar ook en vooral zijn eigen kinderen herkent. Samen met Lzzy Hale schreeuwt hij: Won't give nothing less than all of me.
In de rubriek Striperfgoed revisited bespreekt hij de heruitgaven (door uitgeverij Arboris) van de strips van de Beverpatroelje door MiTacq en Jean-Michel Charlier die voor hem een hoog gehalte aan jeugdsentiment bevatten maar toch tijdloos blijven!
En als schitterende afsluiter schrijft Guy van Hoof het 18de deel in de reeks De hemel heeft geen dak onder de titel: Massaverbroederingswapens. Betalen met licht waarin hij samen met Carlos Santana beweert dat 'licht het betaalmiddel van de toekomst is. Niet geld'.
Zoals altijd is Weirdo's niet zomaar een tijdschrift dat je moet lezen. Je moet je erin onderdompelen en regelmatig naar adem snakken, omdat 'normaal zijn' dodelijk is.

Foto
109. Deze kleurrijke verzameling (bijna) readymades werden als Gefundenes Fressen in de schoot van Hubert Van Eygen geworpen. Naast Mail art van Ulrich Bouchard en Behangversierselen van de familie Van Eygen vind je o.a. zelfs een getikt gedicht (wie heeft nog een tikmachine?), een krantenartikel uit 1915 over een wijnroof in Kessenich, een Bretons gedicht, diverse bijdragen die 'toevallig' gevonden werden op het internet, waaronder de bijdragen van Lynn Van Hoof, een lino van Pier Bossuyt, een opmerkelijke 'oog'-cartoon van Patrick Heymans, twee overlijdensberichten én een vergeten verhaal van Pierre Van Laeken uit het eigen Weirdo's-archief.
Daarnaast zijn uiteraard ook Freda Kamphuis, Guy van Hoof,Ingeborg Haalboom en Frank Roger. Als toemaatje krijg je er nog enkele WO I-schilderijen van Modamske bovenop!
Alles draait rond zoeken en vinden én iets terug zien in een totaal andere omgeving als de oorspronkelijke of zoals Diederick Slijkerman het zegt in het openingsgedicht: Op een vuilnisbelt / vind je het uitvaagsel / dingen weggedaan / de zelfkant van ons bestaan / is het bewijs dat uitbuiting / niet zonder uitschot kan / ook onze spiegel ziet zich terug / op een vuilnisbelt.

Foto
108. Op de cover staat het silhouet van de in juli overleden mede-oprichter van het tijdschrift Frank Moyaert. Met het beeld op de cover vat huistekenaar Steven de Rie het motto van de meeste Weirdo's 'afgerond' samen: de aftakeling is onvermijdelijk en de tijd nà het absolute 'carpe diem' is nooit te overwinnen. De onlangs overleden Joe Cocker wist hoe je pijn in muziek moest steken. Leven is balanceren tussen genot en pijn met de glimlach op de lippen én af en toe slogans scanderen om de samenleving wakker te schudden. Daar draait Weirdo's rond. En als we daar een beetje veel lol aan hebben, dan is dat leuk meegenomen.
Bijdragen van Steven de Rie (tekeningen), Patrick Heymans (cartoons), Freda Kamphuis (gedichten), Frank Roger (verhaal en collage), Hubert Van Eygen (gedicht en recensies) en Guy van Hoof (essay) mogen niet ontbreken. Maar ook de gedichten van Ingeborg Haalboom, Hans Kilian, Liliane Melis (terug van weg geweest), Henk Puister en Guido Utermark mogen er zijn. Nieuw is Tapiaco die met zijn opmerkelijke collages ten strijde trekt tegen het kapitalisme.
Het is een lekker zootje ongeregeld geworden waarvan je op zijn minst kan zeggen dat ze een eigen stem hebben. Nu maar hopen dat iemand naar hen wil luisteren…

Foto
107. Hubert Van Eygen, Steven de Rie en Yorgos Dalman blikken terug op het leven en werk van Frank Moyaert. Dit 'geval apart' kon ook 'a pain in the ass' zijn. Daarnaast geven de bloggers Henri-Floris Jespers en Flor Vandekerckhove hun mening over dit tragische overlijden. Uiteraard komt ook Frank Moyaert zelf uitvoerig aan bod: van hem zijn 8 gedichten, een beschouwende tekst, een nooit eerder gepubliceerd typoscript en een interview uit het Belang van Limburg opgenomen.

Foto
106. Op de voorpagina staat een vertederende en tegelijkertijd fragiele 'vinylsnede' van een poes van de hand van Freda Kamphuis, met als ondertitel Haipoes (het is trouwens de voorpagina van haar nieuwste minidichtbundel). Dat eenvoudige beeld met de humoristische én dubbelzinnige ondertitel geeft grandioos weer waarvoor dit tijdschrift staat: een blad recht voor de raap, waarin gelachen mag worden maar waarin ook naar tijdloosheid wordt gestreefd.
Passeren de revue: Martin Wings met verwonderende gedichten en een wenkbrauwen fronsend cursiefje; Freda Kamphuis en Ingeborg Haalboom met hun intrigerende gedichten; Frank Roger met zijn Doomsday-verhaal én zijn Eeuwige lunchpauze-collage; Guy van Hoof met zijn verhelderende literaire analyse van de welvaartstaat en Patrick Heymans met zijn vaak hilarische cartoons. Nieuwkomer is deze keer Johan Deboes die een poëtische wandeling maakt aan kasteel Middelheim.
Hubert Van Eygen heeft het in zijn Literair Erfgoed Revisited onder andere over de kunstenaar Modamske die een aantal schilderijen maakte rond de Eerste Wereldoorlog waarbij leden van de KVLS gedichten schreven: een prachtige zwart-wit-grijs-ervaring. Daarnaast schrijft hij een 'afscheid' aan de beste striptekenaar die België ooit heeft gekend: Edgar P. Jacobs, de geestelijke vader van Blake & Mortimer.
Op 20 juli 2014 overleed Frank Moyaert ten gevolge van een tragische val vanaf de vierde verdieping van een appartementsgebouw aan de Helenalei te Antwerpen. Hij stierf zoals hij altijd geleefd had: in vrije val. In 1986 was Frank Moyaert mede-oprichter van het literair (k)wartaalschrift Weirdo's. Op het einde van de jaren 80 en begin jaren 90 van de vorige eeuw publiceerde hij gedichten, verhalen en recensies in tijdschriften zoals Gist, Leuvense Letters, Naar Morgen, 't Kofschip, Portulaan en Wel. Daarnaast publiceerde hij in Thuis in Schaarbeek en gaf hij enkele nummers uit van Het Visnet. In Weirdo's publiceerde hij zo'n 140 bijdragen in de periode 1986 tot 2008. Hij publiceerde vier dichtbundels, nl. Als het leven een gedicht is (samen met Hubert Van Eygen, Nada, 1988), John Lennon (Nada, 1988), Empty Bottle Neck Blues (Artforum/Weirdo's, 1990) en Backstage Blues (Weirdo's, 1997).

Foto
105. Onder de titel Verstrengeld verzamelde Hubert Van Eygen een groot aantal gedichten van Ingeborg Haalboom, Freda Kamphuis, Henk Puister, Kobe Van Steenberghe, Martin Wings en Hubert Van Eygen zelf.
Daarnaast publiceert Frank Roger alweer een 'sarcastisch' toekomstverhaal onder de titel De ontgrijzing en schrijft Martin Wings zijn cursiefje Kaartje in de rubriek 't Huuske. Het beeldend werk is zoals steeds van Patrick Heymans (humoristische cartoons) en Frank Roger (relativerende plakkunst).
In de rubriek Literair erfgoed revisited laat Hubert Van Eygen 3 schrijvers uit de Sevens-familie passeren die schreven over de eerste wereldoorlog, nl. vader Theodoor en zonen Constant en Alfons (toch wel de merkwaardigste van de drie). Guy van Hoof schrijft in zijn 14de bijdrage in de reeks De hemel heeft geen dak op eigenzinnige manier over armoede en over hoe Money rules the world aan de hand van besprekingen van de muziek van Walter Trout, een roman van Paul Auster en de televisiereeks Anno 1790. Zoals steeds komt van Hoof verhelderend en verrassend uit de hoek.
In de rubriek Bij de buren laat Hubert Van Eygen enkele collega-tijdschriften de revue passeren, nl. Passage, Zacht Lawijd, Zuurvrij, Gierik & NVT, Deus ex Machina en Kunsttijdschrift Vlaanderen.

Foto
104. Op de cover staat een prachtig sfeerbeeld van de laatste redactievergadering. Hubert Van Eygen opent met een ode aan Nelson Mandela en publiceert ook een gedicht over zijn Eygen kruis. Verder zijn er gedichten van Henk Puister, Ingeborg Haalboom, Freda Kamphuis en Martin Wings. Frank Roger zorgt voor de maatschappijkritische noot in zijn verhaal De consument van het jaar terwijl Hans Kilian een grimlach opwekt met zijn cursiefje De tatoeage.
Voor de 'beelden' staan zoals steeds Frank Roger, Steven de Rie en Patrick Heymans in. De diverse facetten van armoede komen tot uiting in het essay De hemel heeft geen dak van Guy van Hoof dat deze keer handelt over Angela's ashes van Frank McCourt.
Eén van de opvallendste stukken is ongetwijfeld Literair erfgoed revisited dat deze keer handelt over volksverteller Jaak Langens:. Deze schepper van de guitige Rosse Lei blijkt de eerste wereldoorlog vanop de eerste bank te hebben meegemaakt! In het kader van de 100ste verjaardag van de eerste wereldoorlog publiceert Hubert Van Eygen een hoofdstuk uit de ongepubliceerde roman Verschoppelingen uit het Zwarte Land van Jaak Langens waarin hij zijn ervaringen aan de IJzer neerschrijft onder de titel De grootste menschenslachterij aller moderne tijden.
Ten slotte enkele korte recensies én een opmerkelijke recensie die Marnix Gijsen in 1938 in De Standaard schreef over de dichtbundel Uit zwarte duinen van Florent Van Eygen (zie nr. 103).

Foto
103. Op de voorpagina staat een foto van het 13de eeuwse 'gehavende' hoofd van een koningsbeeld dat oorpsronkelijk in de gevel van de kathedraal van Evreux (Frankrijk) stond. Het staat symbool voor de vergankelijkheid van onze ijdelheid én de relativiteit van de eeuwige roem die vele schrijvers menen te verwerven met het schrijven van salontafeltjesliteratuur. 't is net dat soort literatuur dat Weirdo's niet wil brengen!
De beklijvende gedichten zijn van Freda Kamphuis, Martin Wings, Henk Puister, Kobe Van Steenberghe, Ingeborg Haalboom en Hubert Van Eygen. Wrange Humor en relativering zijn nooit ver weg in deze gedichten.
Luc Geeraert publiceert voor het eerst een verhaal, nl. Polaris over zijn oneindige maar ook onbereikbare liefde. Frank Roger publiceert een ultrakort verhaal Geheugensteuntje dat op frappante wijze de gevolgen van dementie beschrijft. Martin Wings concludeert in zijn cursiefje Burlen dat de natuur zich gelukkig niet laat regisseren.
Voor de illustraties zorgen Steven de Rie en Patrick Heymans én de collage-artiest Frank Roger.
Hubert Van Eygen introduceert een nieuwe rubriek Literair Erfgoed Revisited waarin hij aan de hand van oude publicaties linken legt met pas verschenen literair-historische studies, zoals het prachtige naslagwerk Het boek in Vlaanderen sinds 1800 van Ludo Simons. In deze rubriek doet hij ook een oproep naar de lezers om hem informatie te bezorgen over een zekere F.(waarschijnlijk Florent) Van Eygen die in 1937 de bundel Uit zwarte duinen uitgaf.
Guy van Hoof publiceert het 12de deel van zijn reeks De hemel heeft geen dak waarin hij literatuur en (kans)armoede op een doordringende manier combineert. In deze aflevering staat het werk van de Italiaanse romanschrijver Vasco Pratolini centraal. Patrolini is van oordeel dat het milieu, het gezin, de omstandigheden waarin je opgroeit en terechtkomt erg bepalend zijn voor de rest van je leven.
Hubert Van Eygen staat Op het Kruispunt en schrijft een aantal recensies over o.a. Op de kaart van Simon Garfield, Gierik/NVT, Verba, De Auteur, Poëziekrant (o.a. over de nieuwe hoofdredacteur), 't Kandelaartje, Oostland en Hejatomsma.
Weirdo's bewijst opnieuw dat het één van de weinige literaire tijdschriften in Vlaanderen en Nederland is dat nog écht lol heeft in onze literatuur! 't Is alleen jammer dat de oplage van het tijdschrift niet boven de 160 exemplaren komt. Hoe zou dat toch komen?

Foto
102. Op de voorpagina staat de tekst Voor Hubert en Mit, een boekje over middelbare leeftijd geschreven, gevolgd door de handtekening van Herman de Coninck, als eerbetoon aan allen die ooit literair erfgoed hebben opgebouwd. In dat kader gaat Hubert Van Eygen in het hoofdartikel dieper in op de literaire erfenis die Neer Vantina ons achterliet en die nu, 30 jaar na de dood van zijn echtgenote, plots opdook op een tweedehandsbeurs in Maaseik!
De dichters zijn weer goed vertegenwoordigd: Hubert Van Eygen, Seger Weijts, Henk Puister, Ingeborg Haalboom, Freda Kamphuis en Martin Wings geven ons hun eigenwijze kijk op deze wereld. Ook present zijn uiteraard Guy van Hoof (De hemel heeft geen dak) en Frank Roger (Opsporingsbericht). De illustraties zijn van de tekenaars Patrick Heymans en Frank Roger én nieuwkomer Bart Geris.

Foto
101. Op de voorpagina prijkt een foto met het plaatje Verboden toegang van Urbex-fotograaf Raf Vanthoor, en op de achterpagina staat een foto van de aarde met als onderschrift Geen toegang: onbewoonbaar verklaard door Frank Roger (collage). Uiteraard trekken Weirdo's zich niks aan van dat verbod. Zij openen deuren die voor 'normale' mensen vaak gesloten blijven!
Naast Frank Roger (Dikke nullen), Freda Kamhpuis (Meiswijs), Guy van Hoof (De hemel heeft geen dak), Martin Wings (Blik op de weg/ De waan van de nacht) en Hubert Van Eygen (Vergeten belofte/ Waar gaan we vandaan?) komen ook weer enkele nieuwe talenten aan bod zoals Ingeborg Haalboom, Kobe Van Steenberghe, Mauritz Mudde Westerhof en Raf De Bie. De opvallendste nieuwkomer is fotograaf Raf Vanthoor die aan urban exploringdoet en dus foto's maakt in allerlei verlaten, leegstaande, vervallen gebouwen. De zes gepubliceerde foto's geven een zeer relativerende kijk op onze vergankelijke wereld.

Foto
100. Het blad dat Kinrooienaar Hubert Van Eygen al sinds december 1986 uitgeeft is één van de weinige nog overblijvende literaire tijdschriften in Vlaanderen en draagt als 'boven'-titel anti-postmodernistisch literair (k)wartaalschrift. Als 'onder'-titel kreeg het Een kruispuntje, met een knipoog naar het vroegere literair tijdschrift Kruispunt.
Het publiceert voornamelijk bijdragen met een 'afwijkend' karakter, een sociale boodschap en/of een grote knipoog of 'grimlach'. Het overgrote deel van de bijdragen zijn gedichten en verhalen maar ook de beeldende kunst (tekeningen, cartoons, strips, beeldgedichten, foto's) komt ruim aan bod. In zijn beschouwende bijdragen wil het blad daarenboven een kritische reflex geven op de 'gevestigde literatuur' én de massa-cultuur die zich vaak al te serieus neemt.
Hubert Van Eygen nodigde een aantal gewezen én huidige medewerkers uit om een speciale bijdrage te leveren. Naast Steven de Rie (die de prachtige voorpagina tekende), Frank Roger (de verhalenschrijver), Patrick Heymans (de guitige cartoonist), Freda Kamphuis (de opmerkelijke dichteres), Martin Wings (de cursiefjesschrijver) en Guy van Hoof (de alternatieve essayist) komen ook vroegere medewerkers zoals Liliane Melis, Jan Derboven, Edith Oeyen, Ina Stabergh, Guido Utermarken Pierre Van Laeken aan bod. En uiteraard worden ook enkele 'nieuwelingen' naar voren geschoven, zoals Raf De Bie, Ingeborg Haalboom, Lynn Van Hoof en Marc Vankerkhove.
In zijn voorwoord benadrukt Hubert Van Eygen dat het uitgeven van het 100ste nummer helemaal niet belangrijk is, maar dat het zoeken, het steeds verder zoeken véél belangrijker is: Want zij die zoeken vinden elkaar altijd!

Foto
99. Net na de verkiezingen handelen enkele bijdragen uiteraard over de gemeenteraad. Maar daarnaast zijn er de gewone weirde bijdragen van o.a. Freda Kamphuis, Frank Roger, Patrick Heymans, Guy van Hoof, Martin Wings, Henk Puister, Hans Kilian en Hubert Van Eygen. Nieuwkomer Marc Vankerkhove en Frank Decerf verrassen met enkele sterke gedichten. Een andere nieuwe naam is Niels Hofmans. Hij publiceert een opmerkelijk cursiefje over De duurste lamp.

Foto
98. In Tijdloze dromen leveren Frank Roger (een verhaal over het Tongerse museum), Steven de Rie (cartoon), Martin Wings (cursiefje over poetsen), Patrick Heymans (cartoons) en Guy van Hoof (essay over het menselijk kapitaal versus het bankkapitaal) een opmerkelijke bijdrage. Daarnaast zijn er bijdragen van nieuwe medewerkers zoals MJ en Ward Mertens. Verder zijn er nog bijdragen van oudgedienden zoals Diederick Slijkerman, Claude Aendeboom, Ulrich Bouchard en Hannie Rouweler. En Hubert van Eygen schrijft over pas verschenen publicaties én perikelen rond de subsidiëring van tijdschriften. Er werd ook een kort fotoverslag van de onthulling van vijf rozengedichten tijdens Geistingen Rozendorp opgenomen.

Foto
97. Cartoonist Patrick Heymans, striptekenaar Steven de Rie, dichters Freda Kamphuis, Hans Kilian en Hubert Van Eygen, verhalenschrijvers Dirk Biddeloo en Frank Roger en essayist Guy van Hoof zijn weer van de partij. Daarnaast gedichten over rozen in het kader van de manifestatie Geistingen Rozendorp die plaats vond op 23 en 24 juni in het mooiste kerkdorp van Kinrooi!
Op verzoek van Hubert van Eygen schreven een aantal collega-dichters een gedicht over rozen. De bedoeling is dat enkele van deze gedichten zullen worden vereeuwigd op speciale borden in het Mariapark aan de kerk te Geistingen. Volgende dichters verleenden hun medewerking: Claude Aendenboom, Bert Bevers, Germain Droogenbroodt, Freda Kamphuis, Mark Meekers, Herman Rohaert, Edith Oeyen, Hannie Rouweler en uiteraard Hubert Van Eygen.

Foto
96. Het was in december 2011 25 jaar geleden dat het eerste nummer van Weirdo's werd voorgesteld in Leuven. Frank Moyaert en Hubert Van Eygen werkten op dat moment als vrijwilliger en gewetensbezwaarde bij Amnesty Internationaal Vlaanderen en kregen het sublieme idee om eens een literair tijdschrift te maken dat anders was dan alle anderen.
Hubert Van Eygen was op dat moment ook nog redacteur van het literaire jongerentijdschrift Initiatief dat een karrenvracht aan nieuwe schrijvers publicatieruimte bood, zoals Jo Claes, Guy Didelez, Patrick Bernauw, Dirk Biddeloo, Guido Eekhaut, Ludo Noens, Dirk Rochtus, Joris Tulkens, Ivo Van Orshoven en vele anderen.

Foto
Maar met Weirdo's wilden Hubert Van Eygen en Frank Moyaert een blad maken dat vooral sociaal geëngageerde literatuur een kans bood én dat aandacht besteedde aan de riolen van onze maatschappij. Dat is in de voorbije 25 jaren ook het doel gebleven van dit kleine tijdschrift dat slechts op een oplage van 160 exemplaren verschijnt. Het tijdschrift blijft ageren tegen de alles overheersende beeldcultuur, de manipulatie van de goedgelovige massa én vooral tegen de ivoren toren-literatuur die enkel salontafeltjes siert van zij die nooit lezen.
De 25ste verjaardag van het tijdschrift zou in eerste instantie uitgebreid gevierd worden, maar door gezondheidsproblemen van de Hubert Van Eygen én het overlijden van diens vader in november van vorig jaar is van al dat feesten niks terechtgekomen. Waarom er niet gefeest wordt bij Weirdo's, legt Hubert Van Eygen ook uit in zijn editoriaal met als titel Waar is dat feestje?. En het eerste deel staat in het teken van de poëtische groet die Hubert Van Eygen brengt aan zijn overleden vader Mathieu Van Eygen.
Verder zijn er gedichten van Seger Weijts, Freda Kamphuis, Hans Kilian en Hejatomsma en cursiefjes van Frank Roger, Patrick Heymans, Martin Wings en Claude Aendenboom. In Onlangs bij de platenboer worden de nieuwste cd's van Nickelback, K's Choice en Within Temptation besproken. In de rubriek Opgemerkt wordt even stilgestaan bij het overlijden van Louis Brans. Verder zijn er beeldende bijdragen van Patrick Heymans, Frank Roger en Hubert Van Eygen.

Foto
95. Op de voorpagina is een schilderij van Maarten Dedroog afgedrukt, met als titel Gimme Shelter. Met dit werk behaalde hij een eervolle vermelding in de wedstrijd Trots op Kinrooi die de gemeente Kinrooi uitschreef naar aanleiding van 40 jaar fusiegemeente Kinrooi.
De redactie behandelt uitvoerig het boek 'Trots op Kinrooi', samengesteld door Hubert van Eygen, Mathieu Kunnen en Eddy Smeets. Ook de winnaars in de categorie poëzie werden opgenomen, nl. Mia Smeets (Kinrooi) en Paul Sterk (Weert).


Terug naar boven

Beweeg cursor in diavenster om te bladeren.








Tekenaars Weirdo's 1-105

Anoniem
Frank Moyaert
W107 (foto)

Björklund Maria
Moeder en dochter
W039

Boets Luc
Munitiefabriek
W029

Bos Lou
Barmeid
W015
Zonder titel
W017
Mannetjes
W023

Coolen Pierre
Doors of perception
W084 (oude foto)

Costens Frans
Slagveld
W033

Dalman Ineke
Oog
W028

de Coninck Herman
Handtekening
W102

de Rie Steven
Zonder titel
W013
Zonder titel
W014
Zonder titel
W016
Zonder titel
W020
Het kind van de rekening
W025
Liegebeest
W026
Bukowski
W027
Nick & Sally
W030
Het medicijn
W031
Hoofden
W032
Illustratie 10 jaar Weirdo's
W037
Collage
W040
Onmacht
W041
Zonder titel/W044
Oude man
W050
Herder
W051
How disgusting
W052
Vallen
W056
Vrouwen
W057
Kattenburp
W059
Slapende katten
W061
Alleen of al een?
W069
Gewoon goddelijk weird (stom kieken)
W076
Mooi en… meedogenloos
W078
Spraakverwarring
W080
Kannibalen
W089
Vuist
W093
Nr. 100
W100
Nr. 104
W104
Frank Moyaert
W108
Goodbye Stoetel
W110

Dedroog Maarten
Gimme Shelter
W095

Delanghe Natasja
Zonder titel
W042

Geraerts Hubert
De vrouw
W007

Helsen Kathy
Zonder titel
W018

Hempel Mark
Yes, Mr. Terwilliger
W035

Heymans Patrick
Zonder titel
W045
Zonder titel
W047
Schapen
W053
Trompetten
W060
Heerser van de wereld
W062
Rekenen
W063
Hoop
W065
Een gezellig lampje
W070
Don Quichot
W072
Stemmen
W074
Illusies
W082
Wereldbom
W085
Drukpers
W090
Kleuren
W091
Lente of herfst
W097

Kamphuis Freda
Haipoes
W106

Kok Mike
Meisje
W036

Korres Sofia
Zonder titel
W019

Lanciers Rudy
Ultieme illusie
W008
Empty bed blues
W011

Leyssens Veerle
Van Gogh
W003

Moyaert Frank
Zonder titel
W001
Zonder titel
W002
Zonder titel/W005

Pathika Ma
Meisje met kat
W014

Pedersen Ronny
Zonder titel
W004

Peeten Geert
The sky is the limit…
W094

Philippaerts Ines
Kat
W010

Sandesh Ma Prem
Zonder titel
W021

Schouteden Koen
Wachtend
W073

Stok Barbara
Normaal
W038
Zonder titel
W043
Zonder titel
W046

Truyers Marie-Ann
Zonder titel
W024

Van De Walle Lotte
Schilderij
W088

Van Eygen Hubert
Zonder titel
W006
Wij trappen geen open deuren in
W009
Limburg
W048
Muren
W049
Boom
W054 (foto)
Menhir
W055 (foto)
Belastingbrief
W058
Fiets in veld
W064
Smiley
W066
Doopvont Nevers
W067
Kerkruïne Howth, Ierland
W068
Collage literaire tijdschriften
W071
Dodengang, Diksmuide
W075 (foto)
Is schrijven dan toch (over)blijven?
W077 (foto)
Duivelse stenen
W079 (foto)
Een vogel voor de kat
W083 (foto)
Ceci n'est pas une pipe
W086 (foto John Heuzel)
Anachronisme
W087 (foto)
Zonder beeld
W092 (beeldgedicht)
Terug naar het vaderhuis
W096 (foto Mathieu Van Eygen)
Tijdloze dromen…
W098 (foto scherf)
Ont-stemd
W099
Koningshoofd
W103 (foto)
Verstrengeld
W105 (foto)

Van Eygen Kris
Sara
W022
Kerstkindje
W034
Koppig
W081 (schilderij)

Van Eygen Sofie
Gefundenes Fressen
W109 (foto)
Inkleuring tekening 'Een gezellig lampje'
W070
Inkleuring tekening 'wachtend'
W073

Van Stiphout Stef
Mannetje
W012

Vanthoor Raf
Verboden toegang
W101

eygen

Site map         Contact                Geschriften                    Abonneer nu

facebook facebook

hubert.vaneygen@skynet.be      Weertersteenweg 265, 3640 Kinrooi      089/70.32.14
© EYGEN-BOEKEN.be         On-line sinds 25/05/2012          Alle rechten voorbehouden
Versie 8.0               Page update 15/11/2017 11:50