In den beginne waren er weirde woorden

Foto

2022 Gelukken

In lang vervlogen tijden
hebben we op een grenzeloos plekje
een kwetsbaar boompje geplant dat
met veel hoop, liefde en vooral dromen kon groeien.

Langzaam werd het
een imposante vruchtbare notenboom
die in goede en slechte tijden
altijd bescherming en schaduw bood.

En toen we dachten
dat het niet meer beter kon
kwamen er steeds meer
sterke takken bij

waarvoor al onze ‘joekers’
ongeduldig in de rij gingen staan
om te leren hoe ze moeten vliegen
zonder al te hard te vallen.

Ze waren met vijf
en ze wisten
dat ze
nog iemand misten.

En toen kwam er
een heel klein meisje bij.
dat wist dat de trein niet kan rijden
zonder sterke dwarsliggers.

Zij is het orgelpunt
van wat ooit in Kinrooi begon
en in Leuven uitgroeide
tot onze grootste droom:

Wij veroveren samen de wereld
en niemand kan ons stoppen!

2022 Geworteld

Ik mocht kind zijn
in een verloren gat
aan de grens
tussen moeten en willen.

Mijn vleugels waren te groot
om rond de kerktoren
en het vijfarmenkruispunt
te blijven draaien.

Ik zocht het elders
zonder te weten
wat ik zocht
en wat ik achter liet.

Uiteindelijk kon ik niet anders
dan schoorvoetend terug te keren
naar de plek waar ik
nooit wilde zijn.

Juist daar
werd ik mezelf
en kreeg ik
nieuwe sterke takken.

Emely, Nino, Livie, Cleo, Matteo en Élou

2021 Wie ben ik?

Ik was ooit
onbezorgd, gedreven, ambitieus, wild
en zelfs een beetje weird.

Ik stond aan de rand van de straat te schreeuwen
maar blijkbaar was democratie doof.

Toen ben ik maar midden op de weg gaan staan
zodat iedereen moest stoppen.

De vraag is:
Wanneer zal iemand door rijden
die daar geen boodschap aan heeft?

2021 Alleen?

Af en toe raak ik in paniek:

Ik heb maar twee handen,
één hoofd,
een hele hoop wil en tijd
te kort…

Maar dan zie ik
hoe mijn takken groeien
en ben ik gerust.

Want
ik hoef het niet meer
alleen te doen!

2021 Remedie

Alweer een jaar voorbij
met te weinig handen,
te weinig kussen,
te weinig huid
en te veel schrik.

Maar we blijven hopen,
we blijven dromen,
we blijven verlangen,
we blijven vooral zoeken

naar een remedie
tegen onszelf…

2021 Een duwtje in de rug…

Er zijn geen woorden
voor pas geboren leven.

Sprakeloos zien we
waar we vandaan komen.

Vol bewondering zoeken we
naar onbetreden paden.

Ik sta aan de rand van het pad
met uitgestoken handen

niet om hen op te vangen
als ze struikelen of vallen

maar om hen verder te duwen
op hun eigen pad!

2020 La Vie

Ik ben sprakeloos door een kind
dat nog niet kan spreken.

Maar alleen door er te zijn
zegt het oneindig veel.

2021 Geniaal normaal

Essentie van mijn bestaan?
Gewoon joeken met mijn kleinzoon.
Nino.

Zijn schaterlach
maakt alle gevleugelde woorden
uit het verleden overbodig.

Zeker als hij
zijn eerste woord zegt:
Auto hè.

2021 Normaal

Ik ben de zoon
van een metselaar en een winkelbediende.
Ik was voorbestemd
om normaal te zijn.

Zonder het te merken
ben ik het ook geworden.
En dat vind ik vreemd genoeg
uitzonderlijk…

2015 De kat is van de schutting gesprongen

Ooit zat ik op de schutting
omdat ik dacht
dat ik zo de maan kon aanraken
en minder hard moest schreeuwen.

Maar de maan is nog steeds
onbereikbaar
en ik ben hees
geschreeuwd.

Alle rare kwasten rondom mij
verdwijnen geruisloos
en woorden blijven ongehoord
door de oorverdovende schoten.

Mijn negen levens zijn bijna op
maar de schutting blijft mijn blad
dat een verschil maakt tussen
knikken en altijd dwarsliggen.

2013 Eygen kruis

Van bij de eerste kreet
hak je het struikgewas weg,
leg je voortdurend nieuwe stenen
op onbetreden paden,
plaats je wegwijzers,
naar jezelf.

Maar zij kruipen door hagen,
sluipen langs verboden wegen,
vallen in diepe kuilen
en vermijden je kruispunten.
Zij komen nog wel thuis
maar dragen voortaan hun eigen kruis.

1982 Bier

de kruk naast me
een verscheurde bekleding
een kruk met vier poten
niks meer
niks minder

er langs, mensen
die me niet zoveel interesseren
enkel die kruk
eigenlijk zo intiem
zonder iemand erop…



Terug naar boven

Foto









Sitemap            Contact              Geschriften            Historie

Foto Foto


© EYGEN-BOEKEN.be    Online sinds 25/05/2012     hubert.vaneygen@skynet.be
Versie 10.9          Page update 24/10/2022     Alle rechten voorbehouden