In den beginne waren er weirde woorden

Foto

1982 Bier

de kruk naast me
een verscheurde bekleding
een kruk met vier poten
niks meer niks minder

er langs, mensen
die me niet zoveel interesseren
enkel die kruk
eigenlijk zo intiem
zonder iemand erop…

2013 Eygen kruis

Van bij de eerste kreet
hak je het struikgewas weg,
leg je voortdurend nieuwe stenen
op onbetreden paden,
plaats je wegwijzers,
naar jezelf.

Maar zij kruipen door hagen,
sluipen langs verboden wegen,
vallen in diepe kuilen
en vermijden je kruispunten.

Zij komen nog wel thuis
maar dragen voortaan hun eigen kruis.

2015 De kat is van de schutting gesprongen

Ooit zat ik op de schutting
omdat ik dacht
dat ik zo de maan kon aanraken
en minder hard moest schreeuwen.

Maar de maan is nog steeds
onbereikbaar
en ik ben hees
geschreeuwd.

Alle rare kwasten rondom mij
verdwijnen geruisloos
en woorden blijven ongehoord
door de oorverdovende schoten.

Mijn negen levens zijn bijna op
maar de schutting blijft mijn blad
dat een verschil maakt tussen
knikken en altijd dwarsliggen.

2020 Emely, Nino & Livie 1

Er zijn geen woorden
voor het wonder.

Ik ben sprakeloos door een kind
dat nog niet kan spreken.

Maar alleen door er te zijn
zegt het oneindig veel.

2020 Emely, Nino & Livie 2

Weken lang heb je dwarsgelegen,
je wilde je geheimen niet prijsgeven,
je kon je mama
niet loslaten.

Maar toen moest je komen,
met een beetje hulp,
en plots was de wereld
te klein voor jou.

Jij bent de wereld
en het heelal
dat even en voor altijd
van koers veranderde.

2021 Emely, Nino, Livie en Cleo

Een duwtje in de rug…

Er zijn geen woorden
voor pas geboren leven.

Sprakeloos zien we
waar we vandaan komen.

Vol bewondering zoeken we
naar onbetreden paden.

Ik sta aan de rand van het pad
met uitgestoken handen

niet om haar op te vangen
als ze struikelt of valt

maar om haar verder te duwen
op haar eigen pad!

2021 Geniaal normaal

(voor Nino Van Eygen)

Essentie
van mijn bestaan?

Gewoon joeken met
mijn kleinzoon.

Zijn schaterlach
maakt alle gevleugelde woorden
uit het verleden overbodig.

Zeker als hij
zijn eerste woord zegt:

Auto hè.

2021 Normaal

Ik ben de zoon
van een metselaar
en een winkelbediende.

Ik was voorbestemd
om normaal te zijn.

Zonder het te merken
ben ik het ook geworden.

En dat vind ik vreemd genoeg
uitzonderlijk...

2021 Remedie

Alweer een jaar voorbij
met te weinig handen,
te weinig kussen,
te weinig huid
en te veel schrik.

Maar we blijven hopen,
we blijven dromen,
we blijven verlangen,
we blijven vooral zoeken

naar een remedie
tegen onszelf...

2021 Alleen?

Af en toe raak ik in paniek:

Ik heb maar twee handen,
één hoofd,
een hele hoop wil en tijd
te kort...

Maar dan zie ik
hoe mijn takken groeien
en ben ik gerust.

Want
ik hoef het niet meer
alleen te doen!

2021 Wie ben ik?

Ik was ooit
onbezorgd, gedreven, ambitieus, wild
en zelfs een beetje weird.

Ik stond aan de rand van de straat te schreeuwen
maar blijkbaar was democratie doof.

Toen ben ik maar midden op de weg gaan staan
zodat iedereen moest stoppen.

De vraag is:
Wanneer zal iemand door rijden
die daar geen boodschap aan heeft?



Terug naar boven

Foto









Sitemap            Contact              Geschriften            Historie

Foto Foto


© EYGEN-BOEKEN.be    Online sinds 25/05/2012     hubert.vaneygen@skynet.be
Versie 10.1          Page update 20/04/2022     Alle rechten voorbehouden