Mijn foto's zeggen meer dan duizend woorden

Wij zijn van sterren gemaakt


De wereld met mij erin omkaderen, dat doe ik graag, ook met een fototoestel. In 1985 kocht ik een reflexcamera waarmee ik op vakantie en op locatie in België leuke beelden probeerde te maken. Ik gebruikte meestal diafilm omdat foto’s in die tijd veel te duur waren.

In 2006 kocht ik een eenvoudig digitaal fototoestel, waarmee ik menig tafereel voor de eeuwigheid vastlegde. Het liefst fotografeer ik interessante gebouwen zoals kastelen en paleizen in allerlei steden, maar de leukste – ook de liefste – onderwerpen zijn toch wel mijn vriendin, en mijn neefjes en nichtjes.

Met een meer geavanceerd fototoestel trokken we in 2011 op vakantie. Helaas is dat toestel tijdens onze vakantie in 2015 gestolen. We hebben maar even getreurd, want met een nieuwer toestel slaagden we erin nog betere kiekjes te maken. Maar geen van de eerdere toestellen overtreft de iPhone die we in 2016 aanschaften en waarmee we sindsdien perfecte beelden schieten.

Mensen in mijn omgeving maken weleens de opmerking dat ik door het vele fotograferen vergeet van een evenement te genieten. Van Japanners die Brugge bezoeken beweren ze ook dat zij de stad enkel door de lens van hun fototoestel hebben gezien. Dat kan wel waar zijn, maar mijn momentopnames fungeren als geheugensteun. Zo heb ik een klaarder beeld van mij en de wereld om me heen. De meest kunstige kun je hier bezichtigen en hopelijk zijn ze een inspiratiebron.

Ooit was de tempel voor de bewegende beelden, de bioscoop, mijn favoriete vrijetijdsplek. Ik hield een lijst bij van alle films die ik zag. Ik vermeldde de regisseur en de hoofdrolspelers, maar ook wie mijn gezelschap was. In een vroeger stadium van die absurde bezigheid gaf ik elke film zelfs een score.

Dat deed ik tot ik op 23 juni 2012 de film Prometheus zag. Sindsdien kom ik niet meer in de bioscoop omdat de veel te chaotische montage van actiefilms me afschrikt. Bovendien vind ik het een beetje eng dat ik het verschil tussen echt en animatie niet meer kan onderscheiden. En als de filmregisseurs de kijkers een rad voor de ogen mogen draaien, mag ik storende elementen zoals verkeersborden en bouwkranen uit mijn foto's verwijderen met Photoshop.

Toch is het meegenomen dat digitale films en foto’s veel toegankelijker voor computers en recorders zijn, zodat magnetische banden en het filmrolletje definitief tot het verleden behoren. Nu kan ik zelf regisseur spelen en mijn foto- en filmbaksels op het internet smijten om eeuwigie roem te vergaren.

Waarnemend.

Beweeg cursor in diavenster om te bladeren.


eygen

Site map         Contact               Geschriften             Gedachten

facebook facebook


© EYGEN-BOEKEN.be    On-line sinds 25/05/2012      Alle rechten voorbehouden
Versie 8.5          Page update 09/03/2019