Meer dan duizend woorden

Bladervensters→

Van sterren gemaakt


In 1985 kocht ik een reflexcamera waarmee ik op vakantie en op locatie in België leuke beelden probeerde te maken. Ik gebruikte meestal diafilm omdat fotoafdrukken in die tijd veel te duur waren. In 2006 schafte ik me een eenvoudig digitaal fototoestel aan, waarmee ik menig tafereel voor de eeuwigheid vastlegde.
  Met een meer geavanceerd fototoestel trokken mijn vriendin en ik in 2011 op vakantie. Helaas is dat toestel tijdens onze vakantie in 2015 gestolen. We hebben maar even getreurd, met een nieuwer toestel slaagden we erin nog betere kiekjes te maken. Maar de Apple iPhone 6 die ik in 2016 van mijn werkgever leasete overtrof alles. Anno 2022 doet mijn vriendin het nog met een iPhone SE uit 2020, terwijl ik nu veel betere foto's kan maken bij schaars licht met een Samsung Galaxy A52 5G uit 2021.

Cinema

Ik fotografeer interessante gebouwen zoals kastelen en paleizen in allerlei steden, maar de leukste – ook de liefste – onderwerpen zijn toch wel mijn vriendin, en mijn neefjes en nichtjes. Mensen in mijn omgeving maken weleens de opmerking dat ik door het vele fotograferen vergeet van een evenement te genieten. Van Japanners die Brugge bezoeken beweren ze ook dat zij de stad enkel door de lens van hun fototoestel hebben gezien. Dat kan wel waar zijn, maar mijn momentopnames fungeren als geheugensteun. Zo heb ik een klaarder beeld van de wereld om me heen.
  Ook bewegende beelden hebben me ooit gefascineerd. De bioscoop was mijn favoriete vrijetijdsplek. Ik hield een lijst bij van alle films die ik zag. Ik vermeldde de regisseur en de hoofdrolspelers, maar ook wie mijn gezelschap was. In een vroeger stadium van die absurde bezigheid gaf ik elke film zelfs een score. Tot 23 juni 2012, toen zag ik mijn laatste film in een zaal: Prometheus.
  De veel te chaotische montage van actiefilms schrikt me af. Bovendien vind ik het een beetje eng dat ik het verschil tussen echt en animatie niet meer kan onderscheiden. Niet getreurd, als regisseurs filmkijkers een rad voor de ogen mogen draaien, dan mag ik storende elementen zoals verkeersborden en bouwkranen uit mijn foto's verwijderen, met mijn favoriete programma: Photoshop.
  Digitale films en foto’s zijn veel toegankelijker voor computers en recorders, magnetische banden en het filmrolletje behoren definitief tot het verleden. Hoogtijd dat ik zelf regisseur speel en mijn foto- en filmbaksels op het internet gooi om eeuwige roem te vergaren.

Uw Waarnemende.

Foto









Sitemap            Contact              Geschriften            Gedachten

Foto Foto


© EYGEN-BOEKEN.be    Online sinds 25/05/2012      Alle rechten voorbehouden
Versie 10.1          Page update 15/05/2022