Levende curiositeiten uit de 4 hoeken van de wereld

Foto

PDF binnenkort

Het slapende beest
Foto

Aan de balie van het bankkantoor waar ik werkte lag een intekenlijst voor mensen die hun badge vergeten waren. Toen ik mijn naam invulde zag ik enkele vakjes hoger een opmerkelijke naam staan: Michael Adorabel. Michael betekent hij die als God is of op Hem lijkt, en de achternaam spreekt voor zich. Hij krijgt van mij de hoofdrol in dit boek.
  Michael bevindt zich doorgaans ter hoogte van de horizoncirkel, maar nu en dan stijgt hij op om zich in de hemelkoepel te begeven. Door zijn kosmisch bewustzijn voelt hij zich verbonden met hemel en aarde, de wereld is als een cirkel met een kruis erdoor. Stille aardlandschappen doorschrijdt hij in de hoop verwilderde aardbewoners de kennis der verfijnde dingen bij te brengen.

Achterflaptekst

Michael is pas 62 lentes geworden, en dat kan tellen. Zijn verjaardagen waren fijn, hij mag zelfs zeggen met veel regen en zonneschijn. Champagneflessen hebben zelden geploft, maar met dikke flessen porto van tien jaar oud heeft hij soms wel heel erg geboft.
  Als jong bejaarde lapt hij de jaren aan zijn laars. Hij houdt zich vast aan de bomen van de takken want pas over drie jaar zal hij pas echt verstaan hoe het is om naar de maan te gaan (pensioen).
  Van alle ex-liefjes niets in het verschiet, maar de allerliefste vergeet hem niet. De rest zijner dagen probeert Michael samen met haar de aarde te redden door een kunstig woordenspel uit te vinden. Maar ineens is het karwei helemaal klaar.

Fragment:
Op een dag in november komt een gewiekste politierechercheur aanbellen met een huiszoekingsbevel. Een vreemd zwart haar wordt gevonden in mijn bergruimte en ik word beticht van moord op een man in Borlo. Diens vrouw heeft aan de politie haar verhaal alsvolgt gedaan. De vrouw beweerde dat ze samen naar bed gingen rond twaalf uur. Zij liep voorop de trap op, hij volgde, maar door een of andere misstap viel hij achterover, pal met zijn achterhoofd tegen de marmeren vloer. Morsdood. De politie zag er geen graten in, maar een houten, bebloede tandenstoker op de lavabo in de achterste badkamer trok hun aandacht, terwijl man noch vrouw tandenstokers gebruikten omdat ze gebitten hadden. Buurtonderzoek had aan het licht gebracht dat het niet goed boterde tussen de twee, ze konden echter de vrouw niets aanrekenen. Maar het bloed op de tandenstoker matcht met mijn bloedgroep. En het DNA van de vermoorde man matcht met het haar in mijn batterijenvuilbakje. Hoe zijn ze in Gods name tot bij mij gekomen?

Foto










Sitemap            Geschriften            Gemoederen            Gedichten
Familie              Geledingen               Gefotoshopt               Huberts Weirdo's

Foto Foto


EYGEN-BOEKEN.be     Online sinds 25/05/2012       Alle rechten voorbehouden
Versie 10.12        Page update 16/12/2022